Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

A jednak wgryzę się w nową rolę,
Wbiję pazury w jałową ziemię.
Choć wątpliwości umysł targają,
Siłę obudzę co w sercu drzemie.

Z zastygłych ramion moce dobędę,
Słabość uwiężę, kratę zatrzasnę.
Zrzucę z nadzieją starą skorupę,
Gwiazdy przychylne zaświecą jaśniej.

Z motyką ruszę ślepo na słońce,
Jak inni mogą, uczynię i ja.
Moja winnica będzie najlepsza,
Prawdę o sobie od dawna już znam.

Uparcie biegnę do celu na szczyt,
Zrywać owoce tak upragnione.
Wyciągam rękę, w palcach je czuję...
Nagle marzenia znów zagubione.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A tam, te moje przesłania. Wciąż czarne, wciąż smutne... nie umiem pozbierać swojego świata i skierować go ku słońcu.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dzięki Ryszardzie, choć zakrywają go czasem gęste lasy, a czasem wysokie góry, to widzę gdzieś daleko ten cel. Byle tylko nie zmienił się w złudzenie.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


W niektórych miejscach, trochę zachwiał się rytm wiersza.
Proponuję:
w drugiej, drugi wers bez "a", pierwszy wers ostatniej przestawić:
"uparcie biegnę do celu na szczyt".
Podoba mi się!
Serdeczności
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


W niektórych miejscach, trochę zachwiał się rytm wiersza.
Proponuję:
w drugiej, drugi wers bez "a", pierwszy wers ostatniej przestawić:
"uparcie biegnę do celu na szczyt".
Podoba mi się!
Serdeczności
- baba

Witaj Babo, dzięki za podpowiedź. Faktycznie popatrzyłem na niego tak jak proponowałaś i wygląda lepiej. A zatem zmieniam... Jeszcze raz dzięks i pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz niszczą, to prawda
    • @Poet Ka   Nie, proszę pani, po prostu większość to wtórni analfabeci - nie umieją pisać i wydają tomiki za własną kasę i czy to jest normalne? Każda osoba dbająca o własność intelektualną - posiada warsztat literacki i szlifuje własne dzieła i dba o ojczysty język polski: polszczyznę - staropolszczyznę i o czytelników. Jeśli ktoś pisze niedbale, chaotycznie i bez sensu - bez składu i ładu - nie dba o czytelników - po prostu wprowadza destrukcję i na domiar tego: wrzuca po kilka "wierszy" dziennie w różnych działach.   I obudził mnie dziś sen, niebiańskich serafinów śpiew:  jednostajny tren...   Sama pani widzi? Umiem? Jednak najpierw piszę na Wordzie i dopiero tutaj publikuję.  
    • @Berenika97 Też zdaje się Kanadyjscy żołnierze tam byli.
    • @Łukasz Wiesław Jasiński   często najlepsza jest pierwsza wersja, bo najbardziej spójna treściowo   kolejne poprawki odbierają pierwotny sens i ten urok świeżości, który wypływał z natchnienia poetyckiego   poprawiać tak, ale pamiętając, że kolejne poprawki mogą zestawieniu z całością utworu być jednak niekorzystne   Dycki pisze o takiej odwadze pisania po swojemu, nie pozwala się strofować- dlatego jest genialny!   piszmy tyle, ile nam da natchnienie i na ile mamy ochotę   doskonałe to niech sobie będą wiersze pisane przez AI   @Łukasz Wiesław Jasiński oczywiście ważna jakość, nie ilość   ale    *odnośnie do jakości: poprawki nie mogą być jak ten fragment wiersza: "suszyła się żaba suszyła(...)"- do pewnego momentu *odnośnie do ilości: na ile nam natchnienie pozwala- nic na siłę- ni w jedną, ni w drugą stronę!
    • @violetta   Niemożliwe! To takie proste?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      nakarmić w każdy możliwy sposób, połaskotać futerko, czasami zdjąć smycz - puścić wolno ( na wybieg ) i już.!? Niczym zwierzaki! Dzięki Violetta! Zapisuję w synapsach !
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...