Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

chcę uciec

bajka-bajka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

bajka-bajka

bajka-bajka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

staję wyżej niż bogowie
martwi może
nieudolnie los w ręce złożyli

patrzę
jak mdłe skrzydła przenikają płomień
kiedy on tylko aureolą potrafi
rozszerzyć źrenic nieuchwytny brzask

zbudzić nawet gdy
już nie warto
za tych parę chwil

ogrzać bryłkę możliwych
nie do zniesienia wspomnień

Fly Elika

Fly Elika

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no i co tam bają na wwww,
coś mi kiedyś
opowiadali o groźnym,
a ja widzę jego u siebie wszędzie,
jak znika sama tak miewam,
ale wiesz ja chciałabym się za......
z zamkniętymi oczami,
tylko nie wiem czy już mogę,
bo,bo,bo,bo,bo.... nie mam pewności
stuprocentowej czy to ty?
Ewa_Kos

Ewa_Kos

Opublikowano
Opublikowano

Witaj, faktycznie baaardzo długo nie gościłaś na zielonych stronach:) Dla mnie wiersz zrozumiały, choć wyraz "martwi" ma podwójne znaczenie, co tu może zmieniać sens; może zapisać: "staję wyżej niż martwi bogowie" ? Ale to już Autorka zadecyduje:))) serdecznie pozdrawiam i mam nadzieję, że wróciłaś na dobre? E.K.,

Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano

Pierwszy wers również nie dla mnie, ale z treści bije żal, który może
usprawiedliwiać pytanie... dlaczego akurat mi przytrafia się coś (złego).
I ta chęć ucieczki, od wspomnień... tak to czytam.
Ta.. bryłka.. w zakończeniu do wymiany, jak dla mnie.
Pozdrawiam... :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Simon Tracy
      Uczta

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      @Berenika97 Piękny erotyk. W nurcie dekadenckim chciałoby się pewnie więcej brudu i cielesnej profanacji ale jak na język kobiety i tak jest wystarczająco ciężki.
    • Annna2
      List do Pana

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Benjamin Artur "— Nie rezygnuj z tego"- ktoś dobrze poradził. Bóg jest i Maryja Mateńka- i słucha, chociaż wydaje się że nie- bo milczy. Bóg odpowie w inny sposób   Podoba mi się bardzo
    • Benjamin Artur
      List do Pana

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Widzisz, kiedy modlę się oczami, otwieram je ku Panience. Wtedy przeszywa mnie jasność. Ty tam jesteś, lecz mnie tam nie ma.    Kiedy modlę się oddechem, uchylam niewidzialne okno, by zaczerpnąć Twojego światła. Widok mam wprost na Jana Pawła.    Modlę się rękami. Modlę się ramionami. Modlę się tańcem. Modlę się nogami. A kiedy chcę modlić się słowem, proszę Cię, bardzo Cię proszę…    — Nie rezygnuj z tego — szepnął ktoś. — Bądź taki na wieki.    Czuję się jak oldskulowy manekin, który wpatruje się w nią pustymi gałami. Od tego patrzenia posmutniał już świat cały. A w nim prawdy zamknięte zaczęły nagle kiełkować. Ziemia przestała je ukrywać. Tylko świat nadal pozostawał smutny, że to właśnie od mojego patrzenia wszystko zaczęło rosnąć. Że ludzkość zaczęła rozbrzmiewać. Chciałbym po ludzku zapalić papierosa i pogadać z tobą jak gość.    Panie, proszę Cię, bardzo Cię proszę. Kiedy Ty tu jesteś, mnie tam nie ma.    Kurtyna spojrzeń unosi się do góry, lecz tylko wtedy, gdy się modlę — szczerze się modlę. Modlę się oczami, modlę się słowem, rękoma i całym ciałem. Kiedy padam do Twych stóp. Kiedy pomagam Ci nawet wtedy, gdy tego nie chcesz, widzę ten sam grymas na twarzy całego świata.    Co u Ciebie… chyba to tyle.
    • Annna2
      - GODNOŚĆ ...

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @bronmus45 ciekawe. jest prawdą, że o godność trzeba dbać
    • Berenika97
      Uczta

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Uderzam ci do głowy grzesznym kaprysem, zamkniętym w ciężkim krysztale. Sącz mnie powoli, aż krew zacznie szumieć złotem. Perlę się jak kawior - ziarnem, które przeklęło światło. Porzuć tę nudną delikatność. Zmiażdż mnie leniwie, niech zostanie po mnie słona otchłań. Rozpuszczam się niczym gęsty, nocny balsam - cień plantacji, który więzi twój oddech. Liczy się tylko taka chwila, w której mój mrok stapia się z twoim znużeniem. Pulsuję ciężkim szkarłatem - purpurą gorączki. Kiedy mnie smakujesz, staję się żarem, który trawi, lecz nie zostawia blizn. Chłoń mnie. Sącz mnie. Wdychaj to duszne opium przed upadkiem. Będę twoim spleenem. I tym, co go ukoi.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...