To, co lufcikiem albo rozszczelnionym oknem ulatuje

[Wiktoria Amathus]

L. umarła jakoś w grudniu,
Pogrzeb będzie popołudniu, po miesiącu, po grudniu
Zrobili parę nacięć i już wiedzą,
Że to nie super mocne, które paliła nad gazetą sama,
To nie żołądek, ani nie wódka.

L. nie uznawała, żadnych świętości,
Utraciła wszystkie miłości, była raczej niska i przy kości
Krzyżowała Chrystusa każdego ranka
po kilka razy ołówkiem na pierwszej stronie gazety, a czasem w środku

Na parapecie w kuchni trzymała drobiazgi.
Papierki, sznurki, obrazki ułożone stosami gdzieś do połowy okna powodowały półmrok
Ktoś nawet podejrzewał, że mogła to zrobić sama, jak? Niewiadomo
Jej ciało leżało w kuchni przyduszone bezcennym śmieciem. Ano długo podobno..

Odkryte okno wpuściło ozłacające światło,
Z kranu leciała melodią brązowawa woda, grzejnik coś stukał do taktu
i mucha rytmicznie tłukła się o szybę,
było trochę smrodu i trochę niewygody, ponacinali, a potem to już szybko do ziemi.

I Już. Koło lutego.

[Ela_Ale]

Nie! Ten jeszcze lepszy! Jestem pod silnym wrażeniem. Obraz z "L. - protestbiedą" jak z klasyków. E.

[Wiktoria Amathus]

to cieszy:)

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mnie cieszy, że słowa są dla Ciebie ważne wtedy, gdy znaczą więcej niż znaczą. Gadulstwa brak. Taki żarcik na temat Twoich komentarzy. E.

[Biała Lokomotywa]

Ten najlepszy - zdecydowanie - nie uwłaczając pozostałym. a potem to już szybko do ziemi - to mi się najbardziej:) Bardzo interesujące są Twoje wiersze. Pozdrawiam:)