wigilia z dzieciństwa

[jacek skraba]

nie ma już tych przy których siadałem
z zapachem zasuszonych traw
wigilijnego stołu

nie było karpia ale był chleb
którym łamaliśmy szczęście
i były pierogi
napełnione farszem urodzaju
kapusty śliwek i kaszy gryczanej

potem przychodził On
w majestacie zapalonej świeczki
i wypełniał się dom kolędą miłości

nie było prezentów za to anioł z choinki
rozdawał uśmiechy kąty wypełniał
ciepłem oddechu i pustym krzesłem
wspomnienia tych co już odeszli

na koniec Pasterka pustoszała chata
samotny zostawał śpiący nowonarodzony
w ciszy strącającej gwiazdy

a śnieg ciągle tańczył
jakby chciał zatrzeć ślady
galicyjskiej biedy

[Vi Dal]

Opłatek

Jest w moim kraju zwyczaj, że w dzień wigilijny,
Przy wzejściu pierwszej gwiazdy wieczornej na niebie,
Ludzie gniazda wspólnego łamią chleb biblijny
Najtkliwsze przekazując uczucia w tym chlebie.

C.K.Norwid


Twój wiersz bardzo mi się podoba i przypomniał mi powyższy, budzący we mnie wzruszenie. Pozdrawiam.

[JacekSojan]

wigilia z dzieciństwa

nie ma już tych przy których siadałem
z zapachem zasuszonych traw

nie było karpia ale był chleb
którym łamaliśmy szczęście
i były pierogi
napełnione farszem urodzaju
kapusty śliwek i kaszy gryczanej

potem przychodził On
w majestacie zapalonej świeczki
i wypełniał się dom kolędą

nie było prezentów za to anioł z choinki
rozdawał uśmiechy kąty wypełniał
i puste krzesła
wspomnieniami o tych co już odeszli

na koniec Pasterka pustoszała chata
samotny zostawał śpiący nowonarodzony
w ciszy strącającej gwiazdy

śnieg ciągle tańczył
jakby chciał zatrzeć ślady
galicyjskiej biedy

----------------------------------------------------------------
wiersz bardzo mi się spodobał w swojej zwyczajności i naturalności - dlatego zaproponowałem małe kosmetyczne zmiany -

pozdrawiam
i Wesołych Świąt!
:)
J.S

[Leonard Kern]

Fakt, wiersz z tamtego etapu, owej epoki.