Sowiooka

[Mateusz Kielan]

Piszę dla Ciebie i nie chcę myśleć,
że moja grafomania jest dla kogoś powodem
do żartów, albo złości.
Wyobrażam Cię sobie jako Długonogą,
tak, jak starożytni wyobrażali sobie Sowiooką,
i ja, Tydeus, czekam na puchar z Twych rąk
(jeśli ktoś nie zna mitów, tym gorzej dla niego).
Piszę, że Cię kocham, chociaż wiem, że nie wierzysz,
myślisz o Koniu Trojańskim, gdy poprawiasz w myślach
moje niezgrabne słowa. I wątpiąc w siebie,
nawet wtedy - wierzę w ciepło Twoich rąk.

[Anna_Para]

Piękne wyznanie. I straszne. Jeśli zna się historię Tydeusa.

Doskonały tekst, Mateuszu.

Cieplutko pozdrawiam, Para:)

[Mateusz Kielan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Aniu. Dzięki za komentarz. Pozdrawiam.

[WiJa]

Trafiłeś tym wierszem w trafne wiersze. Przepraszam, to wcale nie jakiś traf, to Ty po prostu jesteś tak (co by nie mówić) dobry, bo napisałeś taki wiersz, zresztą nie pierwszy już, i na pewno nie ostatni. Ale nigdy się nie napalaj, i nigdy nie ścigaj się z nikim. Po prostu znaj siebie, i ceń siebie, acz nie do przesady. Co nie znaczy, że nie masz prześcigać (najbardziej) siebie, a znaczy że nie zawsze musisz być ograniczony do pewnych miar. Poezja w końcu (i do końca) jest czymś nieograniczonym, przynajmniej ściśle. Pozdrawiam

[Mateusz Kielan]

Dzięki WiJa za czytanie i komentarz. Cieszy, że Ci sie podoba. Twoje rady biorę pod uwagę. Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyznaję, że mity u mnie zapomniane... ale wiersz wdzięczny, szczególnie
ostatni wers... wierzę w ciepło twoich rąk
Chyba lepiej by zabrzmiało... wyobrażam sobie ciebie...
Pozdrawiam choinkowym blaskiem świąt... :)

[Mateusz Kielan]

Dzięki Nato. Wesołych świąt.