mogador

[Fly Elika]

tęcza mojego istnienia
gdy mury wołały surowiej
opiekunka moich snów
czasu bezwzględnego
czy względnego również

pomóż wiośnie

[Super-Tango1]

Fly Elika:Krótki ten wierszyk, ale ile z niego można wyciągnąć.
Ale nie będę się dużo tu rozpisywał.
Czas względny, czyli nie do końca określony.
Problem w tym, że względność czasu dość szybko przekłada się na to,
że ten względny czas zaczyna być bezwzględny dla zwykłego człowieka.
Problem w tym, że snując ciągłe plany tego,
co będzie, prześlizgując się nad tym, co jest teraz,
i gdzieś się w tym gubimy.
Nie będę tutaj dawał przykładów, bo jest ich wiele.
A tęcza w Twoim wierszu, może symbolizować,
lub przejawiać zjawisko optyczne obecności Boga.
A względnie snów ma od różne fazy. Można by wiele o nich napisać.
Wszak ogólnie chodzi Tobie oto, że ten czas Tobie wciąż ucieka.
I że się nawet nie obejrzysz, a już zabrał ci i ukradł, jakąś małą cząstkę życia. itd...

Pozdr. b;

J.S

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo mnie wzruszyłeś komentarzem. Tak właśnie pewna
filozofia i realistyka smutnego czasu jęst tu tutaj też zapytaniem,
o tę wspólną cząstkę życia, a jednocześnie rozbitą.
Bardziej odnoszę się do metaforyki miejsca, jako tragedii,
Dlaczego, ta odpowiedź jest najłatwiejsza nie tylko jako cząstki życia,
ale z którego miejsca i odwracam pytanie o czas, dlaczego.
jednoczęsnie czego nie ma w tym wierszu, ale względność nas
o to pyta, bo zakamuflowana jego bezwględność nie pozwala na już
na względność, bo czegoś jest za dużo. No i tak to już ty dopisałeś
okrelając utratę ze względności.
Pozdrawiam bardzo.