Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nadszedł kiedyś piękny dzień:,
pogodny, słoneczny, prawdziwy!
Stoję i patrzę- w prawo, a po potem w lewo.
Nagle zjawiasz się Ty, piękna, czysta, nieskazitelna niczym z bajki.
Serce me ożyło!! zaczyna mocniej bić
Z nadzieją ze wreszcie ktoś w nim zamieszka.
Kiedy na Ciebie patrzę, moja twarz promienieje,
a serce z radości wrzeszczy- Kocham Cię !!!!
Lecz ty nie słyszysz! bo nie chcesz słyszeć!!
Nie patrzysz, bo jesteś zbyt dumna aby, popatrzyć
W twoim spojrzeniu wyczuwam pogardę,
która rozrywa w moje miękkie serce na tysiąc drobnych,
krwawych kawałków.
Odchodzisz- w otchłań wielką,
nie wiedząc nawet jaką mi krzywdę wyrządziłaś wielką.
Przez Ciebie moje serce, już nigdy nie będzie w stanie
zakochać się!!.
Uwierzyć w moc Miłości wielką.
A jedynie zamknąć się!! magicznym kluczykiem,
I wyrzucić go do rwącej rzeki
po to, by już nikt nie zdołał go nigdy odtworzyć i zranić.

Opublikowano

Też kiedyś chodziłem do podstawówki i się zakochiwałem w różnych boginiach..
Ale na szczęście nie pisałem o tym wierszy..
Przeporaszam, bo złośliwy się robię..
Ale naprawdę - takie wyznania ONA powinna słyszeć, a nie cała Polska...

To nie jest - moim skromnym zdaniem - nawet materiał na dobry wiersz

Pozdraiwam i zyczę innych inspiracji
Wuren

Opublikowano

to może ja uzasadnie zdanie poprzedników :)

W tekście razi dosłowność,powtórzenia, banalne sformuowania,frazesy
która rozrywa w moje miękkie serce na tysiąc drobnych,
krwawych kawałków.
Odchodzisz- w otchłań wielką
ten fragment jest już kiczowaty.

Szukamy myśli ORYGINALNYCH, do wyrażenia nawet tych prostych i doświadczanych przez każdego człowieka uczyć. Proszę i nadal poszukiwać :)

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      super    święta powinny nas jakoś zmienić bo są wyzwaniem też duchowym w przygotowaniach już umęczeni wewnątrz gotowi do odnowy :))   prze grzeczność nie zapytam na którym pierogu siedziałaś   przypomina się stara bajka o pierogach:                          Król szukał odpowiedniego partnera dla swojej córki i nie mógł znaleźć. Mijały lata królewna się starzała więc ogłosił konkurs: "Kto zje 100 pierogów dostanie królewnę wraz z królestwem" Zjeżdżali się ze wszystkich stron rycerze. Jedli maksymalnie 80mi odpadali.                        Aż raz przyjechał rycerz z dalekiego kraju przystojny i przystąpił do konkursu. Zjadł 96. Król ucieszony że jest nadzieja że królewna znajdzie męża cały czas dopingował; Jeszcze tylko 4, jeszcze tylko 3 wytrzymaj. Jeszcze tylko dwa. Wepchnął rycerz do ust ostatnie dwa pierogi. Hura krzyknął król: Wygrałeś masz królewnę i królestwo!                          Ale rycerz bardzo honorowy ze smutną miną rzekł: Królu to się nie powinno liczyć, gdyż właśnie siedzę na czterech ostatnich.   Pozdrawiam
    • @Berenika97 tak
    • @Mel666   Ten ostatni wers " między słowami pytając o dzisiaj, zadałam pytanie" - ma w sobie coś odważnego w piękny sposób. Jakbyś pytaniem udowodniła, że pytanie jest możliwe.
    • @Berenika97Czy pytanie i w dodatku poważne, to kwestia interpretacji :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Czy w sensie fizycznym, czy metafizycznym? :) Nie rozumiem za co przeprosiny :)
    • @Mel666   "Szeleszcząco-parzące pokrzywy" - to świetne połączenie dźwięku i dotyku w jednym obrazie. Podoba mi się, jak przechodzisz od muzyki przez naturę do ciszy. Wiersz ma swój oddech, swoją muzykę, nawet kiedy mówi o końcu, który nie nadejdzie. Bardzo mi sie podoba. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...