Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Poety los

Karmazynowy książe
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Karmazynowy książe

Karmazynowy książe

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Bogów i demonów
slugą jestem
myslą,czynem
Ich wolę każdą wypelnie
Oni mnie stworzyli i
Poety losem naznaczyli
więc,na oltarz ofiarny skladam
slowa wierszem wyrażane
slowa dziennym rytmem
życia objawiane
ku Ich potędze i chwale
Ich myśli weną - nasieniem życia, dziela każdego
Oni to mowa -macierz czysty akt twórczy
Ja tylko slowem wiernym jestem
Zaszczyt i laska wielka
że ich soba ukazywa mogę
Gdy kres mej sztuki przyjdzie
oddam im na plonacym stosie swoje ostatnie tchnienie
Plonac,cialo opuszczajac
śmierci się nie lekajac
w oblicze najwyższego sziwy pokornie spojrze
który spojrzeniem plodzi
a mrugnieciem oka niszczy
i serce swe u stóp jego zloze
Najpiekniejsza to ofiara
Najdoskonalsza inwokacja
Nią bogowie świat z samych siebie wylonili
Kto Ich idzie śladem
Kto ruchem umyslu ukazjue Ich pierwsze ide
będzie nimi samymi
Wladza wieczna stworzenia i zniszczenia
w nagrode zostanie im nadana

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      na styku

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Gocell też znam takie listy:   Zakresu kres   Abordaż anturażu, Aranżacja oranżu. Angaż w Paryżu –  nieprawdaż? Paryż, azaliż... żelazko   Oto lista w stylu Eco   Umberto jak otręby, Otranto stare i starte, Opactwo nie otwarte. Postmoderny reduktor: Anty-Derrida Ador -  Matkę Boską Niebieską   Na tron! Zum Nord – jak Prawi Wikingom. Wiki Leaks to, a kiwa?    
    • APM
      Mrówki

      Przez APM · Opublikowano

      Mrówki   Chodzą, tupią, drepczą. Czarne, białe, czerwone, duże, małe. Coś niosą, ciągną, wkładają, mijają. Tupot jak stąd do Warszawy.   „Nie dałem rady wstać”. "O której godzinie?" "Jaki dzień?"   Mrówki wchodzą do mieszkania, do mojej głowy. W e-mailach, SMS-ach, na WhatsAppie.   Rodzina pulsuje, falami zalewa. Trzeba zadzwonić, napisać, pocieszyć.   W nowym mieszkaniu syna – mrówki. Mąż nie wstał, jak zaplanował. Mama nie wie, jaki dzień.   Pójdę na basen. Mrówki w kolanie utopią się, Nie będzie bolało aż tak.
    • Omagamoga
      Wielka walka małej Niki cz. 2

      Przez Omagamoga · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      wręcz przeciwnie , system chce wiedziec o każdym takim dziecku aby móc je uciszać uciskać dyskredytować nazywać niezdolnym społecznie . a psycholodzy systemowi ? co oni mogą wiedzieć ? tylko tyle ile im program pozwolił lub kazał. ograniczone bioandroidy. też układałem klocki - IQ 160 , teraz mniej niż zero :D - proszę ułożyć klocki . - a co ? sama nie umisz ?
    • Poet Ka
      jej mąż

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena   Generalnie zgadzam się z każdym ,(słowem/wersem) – w pełni i po trochu. Ale przyznaj, że taki jest awers. Bo rewers... Bo rewers to... solidna dawka humoru! Te brzuchy, bebechy, liszaje... Fajowe! C'est la vie. Et la vie est drôle.  
    • Poet Ka
      Droga

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Anna1980   piasku poszum marzenie a drzewo tę wierzbę luneta przeistacza a kurz muszę złoty  przetrzeć  żeby spamiętać  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...