poeta

[Biała Lokomotywa]

potyka się o wrażliwość
próg bez żółto-czarnej taśmy

w zeszycie
ze śladami zębów
porzuconego psa
i odbitej w szklance
fali akustycznej
wyczarowuje
sukienkę z sieci

w miłości do baśni wierzę
że z wiadra malin
wyłowi czarne świty

a gwiazdy i deszcz
rozepnie na sztalugach

-----------------------------------------

list

twojej dziewczynie nie do twarzy
z deficytem snu

nawet zapach wysunął postulaty
z troski o byt
rzadziej i bez zaciągania

wywrócona na drugą stronę
strzepuję feromony

do wywietrzenia

------------------------------------------

potyka się o wrażliwość
próg bez żółto-czarnej taśmy

w zeszycie
ze śladami zębów
porzuconego psa
i fali odbitej w szklance
wyczarowuje
sukienkę z sieci

z miłości do baśni wierzę
że z wiadra malin
wyłowi czarne świty

a przystojne frazy
przegoni po wybiegu

[dzie_wuszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cześć Biała Lokomotywo :)
Mój przyjaciel tłumaczył mi ongi, że nie wolno robić pojedynczego stopnia i wysokiego progu, bo mózg ludzki tego nie widzi. nawet taśma tu niewiele może, możliwe więc jest, ze ten poeta ma taką niewykrywalną wrażliwość .
jeśli idzie o wiarę, to jest potrzebna. i to jak cholera gorąca, trzeba wierzyć w poetów

co mi się nie podoba? konstrukcja wiersza, może to dlatego, ze mam, jak ktoś mi niedawno wytknął, odruch 'układności', ale mam takie odczucie, że słów nie można bezkarnie zamieszać kijem i cieszyć się, ze tak fajnie puchną, czy zgrzytają, czy wyją. nie potrafię powiedzieć dlaczego, ale poprzesuwałabym te słowa, które zatrzymują kółka wiersza w moim odczuciu, acz nie zrobię tego oczywiście bo to Twój wiersz.
nie wiem też dlaczego wiersz wprowadza ową "ją". konstrukcja nakazuje sądzić, ze to taśma, bo później ta 'ona' się nie zjawia, więc nie wygląda na trzecią osobę w wierszu (boh.lir.)

co łądne? piękne są te czarne świty w wiadrze malin, bo ustawione przy basniach, dają mi taką wizję całych orszaków (te świty na swój własny użytek, bo wiem, że raczej nie był to zamysł autorski, czytam jako "świtę" w l.mn., nie zaś "świt") wychodzących spośród malin, jakby w tym wiadrze drzemał świat
Pamiętasz, Lokomotywo taką baśń, gdzie dwie Dorotki wpadły do studni? Była tam grusza obładowana owocem, piec chlebowy, z którego trzeba było wyciągnąć bochenki, rzeka...
właśnie to mi przywodzi na myśl ten moment w w wierszu i właśnie przy nim budzi się we mnie ziarno poezji

Pozdrawiam Imaginacją
:)

[dzie_wuszka]

aha, to "zaprowadź ją" mogę odczytać jako poezję, no bo przecież nie jestem na tyle ślepa, by nie móc znaleźć rozwiązania, ale jednak jako ta 'układna' domagam się sprawniejszego rozwiązania kwestii!

;D

[Gość]

Autoportret Autorki przelewającej na białą kartkę bajeczne wrażliwości... Udany! Pozdrawiam. Eugi.

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Akurat „układna” to dla mnie bardzo wskazane:) Faktycznie nie sprecyzowana jest „ona” i tak naprawdę do końca nie wiadomo jak jest z peelem. Dorotka w studni, która zrywała jabłka i wyciągała chleby z pieca, pasuje tutaj jak ulał, jako rodzaj pomocy – fajne skojarzenie:) Podrapię się jeszcze po głowie odnoście konstrukcji. Dziękuję za uwagi i też pozdrawiam zafascynowana Imaginacją:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Eugi, dziękuję za miły komentarz, każdy poeta (nieźle brzmi:)) nosi w sobie pokłady wrażliwości. Też pozdrawiam serdecznie:)

[Magda_Tara]

bardzo mi się podoba, nawet jednego tu widzę
:))))))))))
poetę
:*
bardzo.

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że tu można upchnąć całą garść poetów:) Dziękuję za gościnę i pozdrawiam serdecznie:)

[Magda_Tara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że tu można upchnąć całą garść poetów:) Dziękuję za gościnę i pozdrawiam serdecznie:)

a nawet dwie
:))

[krzysztof marek]

zaglądałem w ciągu dnia i widzę ciekawy i nośny efekt Twojej pracy Lokomotywo. 2 strofa szczególnie :) no i "wiadro z malinami"... faktycznie lepiej gdy w nim nie widać "czarnych świtów".
pozdrawiam.

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, trochę go poprzerabiałam i nie wiem czy na tym poprzestanę:) Miło, że zaglądasz - też pozdrawiam:)

[krzysztof marek]

swoją drogą, ciekawa jednostka ilości poetów: garść ;)

[Ela_Ale]

Do pierwszej wersji bałam się zbliżyć. Kostropato było coś! Szukałam sensu. Zakręciłaś przesadnie, udziwnienia robiły wrażenie 'na siłę'. Teraz jest to przyjemny wiersz o ludzkiej wrażliwości - nadawcy i odbiorcy. Pozdrawiam, Ja zwykle z niezwykłą sympatią. E.

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Elu, wygładzałam swojego koślawca - nie bardzo chciałam, żeby wylazł koń z pięcioma nogami:)
Teraz widzę, że kształt jest wyraźny - też pozdrawiam miło:)

[Ran_Gis]

...mam takie swoje ulubione powiedzenie 'też nic nie widać ale dużo lepiej...'
- nie odnoszę tego akurat do tego wiersza.

serdecznie pozdr. Ran

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Całkiem dobre powiedzenie:) Też pozdrawiam:)