O Niej

[martin_homme]

Nie mogę nie pisać o Tobie
jesteś mi wyśnioną baśnią
słońcem rozlanym o poranku
na białym płótnie kładziesz
swoje wdzięki jak malarz
najpiękniejsze barw kolory
w żrenicy Twojej dostrzegam
magicznych chwil krainę
z których wierszy moc
płynie
po moich wnętrznościach,
czułościach i radościach
kreślisz literę natchnienia
po której wszystko się zmienia
Liro, muzo, kobieto
daj mi zakosztować Twojego imienia...

[Kaliope_X.]

Oddech mój wstrzymałeś
wyznaniem nieznanym - poruszenie
za serce chwyta zadziwienie
tak lekko muzę opisałeś

Zazdrośnie czytam
w słowach rozmyte pragnienie
głęboko jednak w duszy drzemie
nadzieja, którą witam

u siebie.



Piękny Twój wiersz! Sama nie wiem dlaczego - tak mnie poruszył... A może wiem...

Pozdrawiam, in-humility,
K. W.

[dzie_wuszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobry wieczór
za dużo achów i ochów, ale rozumiem myśl. widziałabym ją ubraną inaczej
Przede wszystkim pozbyłabym się tych przemalowanych obrazów z takim przepoetyzowaniem, które przegina wiersz w stronę delirycznego jęku. Zostawiłabym jeden obraz (moze ten z białym płótnem), ale już bez tych kolorów. wyczyściłabym mu (plowi) też wnętrze z 'radości' - Pan posłucha wtedy rytmu i rymu
"po moich wnętrznościach
czułościach
kreślisz literę natchnienia"

zastanawiam się też jak uratować formułę wersu "po której wszystko się zmienia", ponieważ ten wiersz nie zasadza się na zabawie gramatycznym rymem, wiec jego nadmiar razi, acz pomysłu na to jeszcze nie mam. Może coś mi przyjdzie do głowy, to jeszcze wrócę
Pozdrawiam :)

[krzywy olek]

ciekawe zakończenie
dałbym gdzieniegdzie enter, tak dla przestrzeni
pozdr