Strach

[Emilia Jedwabińska]

Widzę go w Twoich oczach,
gdy spojrzę naprawdę głęboko.
Wpycha się bezczelnie
pomiędzy ciasne sploty naszych dłoni.
Często zamienia się w łzy
i wsiąka nocami w poduszkę.
Najpierw cicho podpełza,
wplątuje się we włosy,
wchodzi pod paznokcie,
przenika przez skórę,
aż jesteś jego tak pełen,
że sam przestajesz istenieć.

[natalia]

ojej Emilio czy na końcu następuje komiczna sytuacja? bo jak przeczytałam, że peel jest strachu pełen aż znika to się roześmiałam :)

tak poważnie to rozumiem, że nie to było Twoim celem, no ale jak dla mnie to coś w takim razie nie wyszło, wplatywanie się we włosy i pod paznokcie też jakieś dziwnie brzmiące... nie wiem, nie czuję odpowiednio tego wiersza, już początkowe "wpycha się" lekko mnie zszokowało, cóż polecam jeszcze przy nim przysiąść.

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[majkaa_m...]

te paznokcie to mi się skojarzyły z torturami hitlerowskimi (między innymi)
popracuj nad metaforami
kłaniam się
Maj

[Mirosław_Serocki]

Ale gdzie ten strach?
Nie wspominając o dobrym wierszu.

[Hanna Kilt]

niestety nie odpowiada mi, a może tak?

w twoich oczach gdzieś głęboko
pomiędzy ciasnymi splotami naszych dłoni
wsiąka nocami w poduszkę
cicho podpełza wplątując się w włosy
wchodzi pod paznokcie przenikajac skórę
on-mną ja-tobą on-nami

pozdr.