Dumka jesienna

[Ryszard Kisiel]

Niebo skryte za chmurami,
spadły już ostatnie liście.
Nasza miłość poza nami,
a czy mamy inne wyjście?

Choć po ziemi mgła się ściele,
jesień z zimą ręce splata.
W sercach naszych słychać trele
życia, minionego lata.

Ech dziewczyno przeurocza,
wciąż o tobie pieśni śpiewam.
Wspominając czarne oczy,
ławkę pod lipowym drzewem.

Już przemija jesień złota,
Zapatrzony stoję w oknie.
W sercu smutek i tęsknota,
A świat cały w deszczu moknie.

[Stary_Kredens]

Bardzo ładna ta dumka , taka prosta, od serca . pozdrawiam

[Ran_Gis]

a niech pada, zapatrzony stoję w wiersz...
Ran

[Duks]

Czy leje czy nie, Ty Ryszardzie nastrojowo. :)
Pozdrawiam serdecznie,
Andrzej

[Gość]

Uroczo i romantycznie, pozdrawiam. Eugi.

[dzie_wuszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzien dobry :)
sporo jest w tym wierszu takich, może nieświadomie i niejako odruchowo powtarzanych, kalek. te deszcze jesienne dzwoniące o szyby, płynięcie łez, zapłakanie deszczem. Oczywiście, nie jako takie same frazy, ale jako obraz i użycie. Wierzę w potrzebę pisania takich wierszy i ufam jej, choć osobiście jestem za mało odważna już, żeby poruszać taki temat. No własnie w tym przypadku temat i te zrysowania, jakoś stwarzają ten wiersz nazbyt 'czułostkowo', jakoś tak zbyt oczywiście i wręcz frazesowo. nie chciałabym Pana urazić, te słowa, których użyłam to tylko poczucia, bo ja tak naprawdę bardzo szanuję poetów piszących o miłości, nawet jeśli robią to z różnym skutkiem. Tak mi wtedy jakoś ciepło na sercu :)

co jest dla mnie w wierszu ciekawe - formuła frazy "nasza miłość poza nami" - zaciekawił mnie jej mechanizm, który umiejscawia 'uczucie' wymagające dwóch stron (dwóch generatorów) w przestrzeni poza nimi. Można by pokusić się i pokazać co ta przestrzeń wspólna wyprawia ze światem :)

Pozdrawiam :)

[Na indeksie]

... a nawet jeśli trochę pada, to niech pada ... a mnie zaczarował ten deszcz - uroczy -:)))~ Pozdrawiam.