Zgłoś

@Łukasz Jurczyk   Wiersz jest wstrząsającym zapisem tego, jak wojna "rozrywa" ludzką psychikę. To opowieść o klęsce człowieka jako istoty etycznej.  Bardzo przejmujący! Ale przecież piszesz o podbojach - więc raczej każdy fragment taki będzie. Świetny, refleksyjny - jak każdy fragment.

@LessLove położyłam się na trawce:) cudnie, ptaszki śpiewają i rosną kwiaty:)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lody: chałwa w galaretce ze śmietanką:)

@Łukasz Jurczyk   Narrator obsługuje katapultę, ale tytuł sugeruje, że chodzi o coś więcej niż rzemiosło oblężnicze - o psychologię człowieka wypełnionego przemocą.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To centrum etyczne całego wiersza. Rozkaz jest niepełny, więc narrator wypełnia go własną, zbrodniczą decyzją.  Naprawdę świetny poemat!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  Tak.. "Popularne", "Sporty", "Karo". Kiedyś zaciągnąłem się (już nie pamiętam czy tymi z filtrem czy bez filtra, bo i takie były) a w domu dostałem taką nauczkę "dyscyliną", że skutecznie oduczyło mnie to iść w używki (chociaż popalałem i papierosy i cygara, ale -dzięki Panu Bogu- nigdy nie popadłem w nałóg). Świetny wiersz Wiolu łączący w sobie metaforę, którą tak lubię, ale też i "czar" minionej epoki PRL. :)  Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński P.S. Niezbyt dobrze wspominam PRL (bieda, szarość, czasem terror), ale były też i momenty miłe, a niektóre śmieszne - mam taki jakby "syndrom sztokholmski"... ;)

@violetta Po ogrodzie boso, pamiętam :-)