Złota miłość

[Damian Kwiatkowski]

Widziałem Twe oczy moje kochanie,
słyszałem Twój oddech patrząc na nie,
staliśmy w miłości splotem zachwytu,
nie widząc, nie słysząc świata kolorytu.

My dwoje tam, na złotym kobiercu,
zanurzony cały w Twym najmilszym sercu,
mówiłem Tobie jak wiele znaczysz,
gdy jesteś, co czuje, niech ktoś obaczy...

I zaszumiał z lekka wiatr polskiej jesieni,
podniosłem Cię luba pełen nadziei,
że nasze dusze na wieczność splotem połączone,
zawołałem kocham Cię!, wszystko spełnione.

[Marek Konarski]

nasze dusze na wieczność splotem połączone

Gratuluję :)... uczucia, bo poezji tutaj nie ma.

[Sylwester_Lasota]

zaraz, zaraz, to jest debiut.
jeśli to jest jeden z pierwszych wierszy, to nie najgorzej :).

temat podjęty w wierszu jest stary jak świat i trudno wymyślić coś nowego.
jeśli chodzi o styl, to najbardziej rażą 'Twe' i 'obaczy' - zupełnie nie potrzebny archaizm.
poza tym zbyt proste, gramatyczne rymy, przeciw którym z reguły nic nie mam jeśli nie są nadużywane. tutaj jest ich, moim zdaniem, zbyt wiele.
rzuca się jeszcze w oczy kilka błędów interpunkcyjnych.
to tyle mego ;) marudzenia, bo jak napisałem na początku, jeśli to jest jeden z pierwszych wierszy, to... czytałem gorsze :)
pozdrawiam.

[Damian Kwiatkowski]

faktycznie zrodzone z uczuć, ale jeśli to nie poezja to do jakiego gatunku literackiego mam to sklasyfikowac?
pozdrawiam serdecznie

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To literatura użytkowa, przejmująca funkcje druków reklamowych i okolicznościowej konfekcji.
Doskonale wyobrażam sobie taki tekst, na kartce z życzeniami dla młodej pary...

[Marek_Dziekan]

Jak dla mnie bez ,,zawołałem kocham Cię!," kawałek w archaicznej formie, ale jednak na pewno poezji.