Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

odnosisz wrażenie
nie mając pojęcia
gdzie jego miejsce
błędny wzrok nie jest winien
że masz trudności
z utrzymaniem się
na powierzchni

wiem łóżko jest wąskie
ale istnieje sposób
by dotrwać do rana

jak będzie jasno
zrozumiesz dlaczego
moje okno bywa
często otwarte

Opublikowano

Dziwne wiersze autorka pisze, tzn. dziwne są tematy tych wierszy (pamiętam jeszcze poprzedni wiersz). Niby (poniekąd że) takie (te wiersze i tematy) mało poetyckie, a jednak, jeżeli to, co ma się do powiedzenia, powie się w ciekawy, zastanawiający sposób, to taki wiersz wciąga, i chce się ten wiersz rozebrać na czynniki pierwsze. Ale jednak, jak na razie mnie osobiście nie udaje się (przynajmniej za bardzo) dotrzeć do sedna (choćby inspiracji napisania) tych wierszy. Zresztą nie tylko ja nie rozumiem na zicher tego ostatniego wiersza, bo (pewnie) partner (być może wydumany przeze mnie) bohaterki lirycznej wiersza, też nie łapie do końca jej postępowania względem siebie samej i ich samych (być może w parze). Chociaż przyczyny postępowania bohaterki lirycznej mogą być, i zapewne są całkiem prozaiczne vel przyziemnie, to jednak życie (wspólne), i co za tym idzie – twórczość, wcale taka nie musi być, i właśnie, i na szczęście jest, i zarazem nie jest. Innymi słowy, życie i wiersze są wielorakie. Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Przede wszystkim serdecznie dziękuję za obszerny komentarz; a że dziwadła wypisuję , to podejrzewam, że wypływa to z konieczności przewartościowania życia przez autorkę i myślę, że tu jest "pies zagrzebany":) Pozdrawiam i jeszcze raz bardzo dziękuję:)) E.K
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Właśnie :-)



wieś ojca
obcy pies merda
ogonem



Bardzo ładne pierwsze trzy wersy i ostatnia strofa
i jeśli "otwarte okno" zastąpić czymś co nas zna (widzi) a my tego nie
(lub dostrzegamy to jako nieobecność) - rzeczywiście otrzymalibyśmy definicję "teraz".
Obcego psa, który łasi się do nas choć widzimy go pierwszy raz na oczy ;-)

Pozdrawiam.
Opublikowano

Ewa! Jesteś! Jak fajnie!
A co do wiersza:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



W tym wierszu czuję lęki nocne, duszności, gęstość mroku, czarne myśli, bezsenność...

Dlaczego się do mnie nie odzywasz?
Wszystko w porządku?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


miało być "błędny wzrok nie jest winien" Przy "przepisce" "jest" się zawieruszyło:)
"jak" jest celowe, wiem,że powinno być "gdy"

Powoli wyłażę z mroku.Mam nadzieję, że będzie ok.
Zadzwonię dziś wieczorem:) Będziesz?
Pozdrawiam:) E.K

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   mmmm...ja w Twojej opinii obok mojego bożyszcza    niebo na Ziemi   wiem że nie ma porównania, ale i to cieszy ...@Migrena dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97 Ten wiersz zostaje w człowieku na dłużej. Poruszył mnie obraz jednego cienia na ścianie – to genialna metafora bliskości, która minęła. Cienie są przecież trochę prawdziwe, a jednak to mniej niż odbicie w lustrze, bo nie mają barw. Istnieją na granicy światła (świadka) i mroku. Kiedyś w swoim wierszu zauważyłam, że cienie potrafią całować się szybciej niż ludzie – i Twój utwór przypomniał mi tamtą intuicję. Smutne, ale jakże prawdziwe i piękne studium odchodzenia i odwykania od siebie. Dobrego dnia :) 
    • @Marek.zak1   no tak   masz rację   może właśnie niestety   dzięki          @Berenika97   dziękuję za głębie refleksji   za myśli świetne   za ciepłe słowa   zachwycają mnie Twoje komentarze    i to Twoje ......jakbyś wiersz pisała razem z autorem   bardzo mi miło:)      
    • @Poet Ka   niezwykły zapis pamięci  w którym przedmioty odzyskują własną ontologię i stają się nosnikami utraconego czasu     nawet takiego jak u Marcela Prousta:)   świetny
    • - z życiem na Ty ... ~~ Przeżyłem niejedno - Wszystkie sexi bledną Po bliższym poznaniu ... Życie zmusi Ciebie Byś myślał o chlebie - Nie tylko o ... spaniu ..!! Czy ideał kobiety wymyślił jakiś kretyn..? Tu pytam się ... Blond sexi w wymiarach O które Bóg się starał..? Na pewno nie..!! Bo jakby tu wybrzmiały O blondynkach kawały ... To ... to trochę wstyd ... Czarnowłose Panie - Ja głosuję na nie Bo blond to mit ... Teraz na spokojnie ... Obdarzone hojnie I tu i tam ... O wymiarach myślę I tym, co w umyśle U owych dam ... Boskie... bara ... bara Z tymi o wymiarach Brigitte Bardot ... No, ale co po tym? Masz rozmawiać z kotem? Jak zgaśnie ... knot?!! A zatem, panowie Niech tu się wypowie Wasza chęć do życia ... Czy na krótką metę Chcecie tę kobietę - czy do gniazdka wicia ...?? Przeżyłem niejedno - Wszystkie sexi bledną Po bliższym poznaniu ... Życie zmusi Ciebie Byś myślał o chlebie - Nie tylko o ... spaniu ..!! ~~
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...