Dwie miłości

[Gabriel Davis]

Tak jak człowiek ma dwie ręce i dwie nogi,
tak miłość w dwóch przejawia się sytuacjach.
Jest to uniesienie niebiańskie i dźwiganie ziemskie.

Uniesienie niebiańskie:
"Miłość ma jest tak wielka, jak daleki mój lot w przestworzach,
tak przenikliwa jak oko sokole, które wpatruje się w zdobycz.
Miłość ma nie ustanie, gdyż ta przestrzeń nieskończoną jest,
a we mnie siły nieprzebrane."

Dźwiganie ziemskie:
"Miłość ma to ciężar, który niosę na swych barkach.
Odpowiedzialność mocarza!
O tyle wiem, że żyję o ile bagaż trosk mych przygniata mnie do ziemi.
Wysiłek mój wielki równa się miłości mej.
Jest to świadectwo piękna mej ofiary!"

Te dwa bieguny łączą się we wspólnym celu.
Jest nim spełnienie człowieka.
Wieczność w miłości!

[Gryf]

Tak jest, miłość to uczucie pochodzące od istot niebieskich, a połączone z ziemskim poświęceniem...
Kto umie kochać, osiągnie raj.
Pozdrawiam.

[Adrian Bruliński]

Miłości piętno na sercu odciśnięte
Silnie wiążące.

PS. Wiem, że wydaje się być obca, bez niej nie ma zabawy. Kiedyś pozostanie rana.

Pozdrawiam, powodzenia w dalszej twórczości i kreatywnym myśleniu.

[Ela_Ale]

Biblijnie mi to zabrzmiało, a więc i trochę zbyt "kawanaławiasto" Nie lubię, gdy poezja mnie poucza, co jet co. Lubię, gdy zmusza do myślenia. Ale tekst dopracowany i przemyślany. Za bardzo nawet i za długo. Pozdrawiam. E.

[Gabriel Davis]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadza się. Połączone z ziemskim poświęceniem daje spełnienie człowieczeństwa w Bogu. Człowiek na ziemi nigdy nie osiągnie spełnienia. Dzieje się tak dlatego aby, gdy dostąpi życia wiecznego, posiadł zdolność zbawiennego porównania życia doczesnego będącego próbą, z życiem wiecznym będącym kwintesencją istnienia. Ciekawe jak w niebie wygląda poetyzowanie...
Dzięki za komentarz i pozdrawiam.

[Gabriel Davis]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hmmm... Poezja może przyjmować funkcję moralizatorską. Jeśli czyni się to umiejętnie jest to bezcenne, aczkolwiek może bulwersować. Sfera moralna jest dosyć delikatna w człowieku, ale bardzo podatna na negatywne wpływy, dlatego też umiejętne moralizowanie potrafi oczyścić ową sferę z tychże wpływów. Akurat ten wiersz nie jest wybitnie moralizatorski. Za około tydzień wstawię inny ze swoich wierszy, który będzie może bardziej pouczający niż ten. Dziękuję za komentarz. Liczę się z Twoim zdaniem i na pewno wezmę pod uwagę zarzut "kawanaławiastości". Pozdrawiam. DaViS