***(Słyszałem twój krzyk Ikarze)

[Mateusz-_Ulvhedin]

Słyszałem twój krzyk Ikarze,
gdy spadałeś z moimi marzeniami
do morza bez dotyku.

Zawodzenie ojca
co zrobił ci skrzydła
i pozwolił wznieść się
ponad realizm.

Ten przykuwający do ziemi,
bez optymizmu i jej uśmiechu,
bez słońca zaufania i nadziei.

Ta chwila w jej spojrzeniu,
a potem już tylko
szum upadku zasłony w teatrze.

Nienawidzę realizmu.

[WiJa]

Mają coś w sobie te Twoje wiersze, a przynajmniej dają sporo do myślenia. Że tak powiem (nieładnie), nie rozłażą się, a zmierzają do celu, do sedna, do istoty rzeczy. No i, jest to wiersz poniekąd dwuczęściowy (po dwie zwrotki), a Ikar jest raczej pretekstem do opowiedzenia o realizmie krępującym bohatera wiersza (oj, żeby tylko jego jednego). Ale zasadniczo wiersz ten ma też dwie puenty, czyli końcową (odnoszącą się do całego wiersza), i drugą, którą są dwa ostatni wersy czwartej strofy, odnoszącą się do drugiej, bardziej osobistej części wiersza (nawet jeżeli cały wiersz, jak najbardziej też jest osobistym wierszem). Pozdrawiam

[Magda_Tara]

a realizm jest po to, żeby stanowić alternatywę dla romantyzmu

lubię realizm
:))
bardzo dobry, niełatwy wiersz, Mateuszu.
konsekwentnie poprowadzony do końca
pozdrawiam.

[Mateusz-_Ulvhedin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za pozytywny komentarz. Cieszę się, że ten wiersz został tak przez ciebię odczytany :)

Serdecznie pozdrawiam...

[Mateusz-_Ulvhedin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za pozytywny komentarz :) Cieszy mnie, że jest wg ciebie bardzo dobry, niełatwy i poprowadzony do końca :)

Serdecznie pozdrawiam...

[Fly Elika]

Podświadomie zaintrygował mnie ten wiersz, autor wypowiada się nie o sobie,
a o synu lub o kimś innym bliskim, świadczy o tym raczej konstrukcja wiersza,
czyli o rozumieniu bądź zauważeniu czyjegoś zastanowienia,
a jednocześnie utrudnia odbior, jeśli tylko myśli i nastrój są bardzo młode,
jak i rozbieżne w rozkojarzeniu.
Może się mylę, ale poezja często mówi bez słów swoim językiem, o tym co akurat
przychodzi na myśl w kojarzeniu.

To jest trochę tak, że realizm trzeba lubić i nie lubić, tzn. ułożyć to sobie,
jeśli mogę coś dopowiedzieć do reszty komentarzy.
Dziwny wiersz, ale ciekawy.
Jeżeli za bardzo nadinterpretowuję, to tylko z powodu, że lubię takie
wiersze powstałe, wydaje mi się, jednak świeżą myślą realną.

Pozdrawiam

[Mateusz-_Ulvhedin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podoba mi się twoje spojrzenie na ten wiersz :) Dzięki, że pomimo iż dziwny to cię zaciekawił i ci się podoba :))))
chyba rzeczywiście z tym realizmem to trzeba sobie poukładać, choć myślę, że jego brak pozwala na bardziej różne odbieranie tego co nas otacza :) może dla tego ostatecznie, na końcu podmiot go nie lubi, kto wie :P

Jeszcze raz dziękuję i serdecznie pozdrawiam...

[Fly Elika]

Miło mi, poprawię w swoim komentarzu tylko błędy literowe.
Chciałam jeszcze zauważyć, że nie użyłeś mojego nicka,
nie wiem, czy twój komentarz jest skierowany do mnie, ale się
domyślam, że tak :).

[Mateusz-_Ulvhedin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aj, przepraszam, rzeczywiście nie użyłem i poprawiam zaraz ^^
Ale owszem, miałem na mysli ciebie :) a co do błedów to nie trzeba się nimi przejmować ;)

hmm albo zacytuję ;)

Pozdrawiam...