rydze

[Ela_Ale]

mówiłeś – zazdroszczę ci Bieszczad
zazdroszczę wyprawy na rydze
mam już dla ciebie pełen ich słoiczek
pomarańczowych klejnocików lasu

szukałam ich w liściach, trawach i ulewie
w śliskich żlebach, górskich potokach
aż spadł deszcz w tę zieloność
w groźny świat, gdzie pajęczyn jest mało
ptaków nie słyszałam, wiewiórki uciekły
głucho, ciemno, strumienie niebieskiej wody

grzybki śpią już w słoikach
zostaną tam na zimę
może cuda się zdarzą
smak ich cię nie ominie

[Biała Lokomotywa]

Ktoś dostanie wyprawę na bieszczadzkie rydze w słoiku:) Mam wrażenie, że ostatni wers lepiej się czyta w postaci „ich smak cię nie ominie”. Pozdrawiam.

[Ela_Ale]

Ciągniesz, Lokomotywo, ten mój wagonik w bardzo dobrą stronę. Oczywiście, że lepiej. Tej strofy nie było w tej formie. Dopisana ad hoc. Wniosek - poczekać, aż się odleży. Ale rydze w Bieszczadach są! Zaraz tam jadę! Lokomotywy mile widziane! Macham chusteczką. E.

[Gość]

...rudy, rudy, rudy rydz,
mam na rydza smaczek,
gdybym, gdybym mógł
na rydza doczekać się...

Zginiesz w tych Bieszczadach, Elu! Uważaj, Leśne Licho nie śpi lecz spiewa; Pieśń Starego Lasu, Topielica, Pani Jeziora - ta wciąga do wody, ale tylko chłopów... Pozdrawiam. Eugi.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No, to mnie wciągnie to Licho, ale jego śpiew mi zrekompensuje straty. A jak, w tej topieli będą jakieś chłopy, to pomyślę...Może jakiś rydz i koło Ciebie rośnie, nie ustawaj w poszukiwaniach! Ściskam. E.