Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

są niektórzy podobni do origami
powyginani przez bycie tu
jest cywilizacja spadających jabłek

robaki zadomowią się w miłości
nie ma sentymentów by dosiąść Olimpu

zdarte kolana obrosną tęsknotą
za placem zabaw
rośnie drut kolczasty

na czyjejś głowie
stoi świat

Opublikowano

łykam bez jednej zbędnej literki, Rafał
to dla mnie wiersz
;D
:))))))))
dzięki - to za tamto
;D


a za drutem kolczastym
mieszkają króliki
spłoszone płochliwe niepewne
swej futrzanej mocy
nie przeczuwając błogosławionego dotyku
nie wiedzą jakie ukojenie
spokój i siła
zmykają do nory

to wiersz o mnie


;D

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



czuję czasami jakbyś przemawiał za mnie
pozdrawiam!
Opublikowano

"na czyjejś głowie
stoi świat"- to oczywiście o mojej głowie...
moje kolana są całe, ale dusza ma liczne zadrapania, bo ja tak na przekór, próbuję przedzierać się przez ten kolczasty drut :)
świetna myśl i zapis;
no i oczywiście podziękowania za wiersz :)
pozdrawiam ciepło, Grażyna

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj - ciekawy wiersz - a dlaczego - mówi o czymś czego inni nie zauważają
i się tego boją .
Bardzo mi przypadł twój wiersz .
Myślę że ujrzę go wyżej - wart tego miły kol.
pozd.
no, właśnie ale dlaczego się boją?
dobrze, ze przypadł:)
jeszcze żaden mój z W nie trafił do P, ale kto wie, zawsze może być ten pierwszy raz:)
dziękuję za czytanie i komentarz
pozdrawiam
r
Opublikowano

Nie chodziło mi tak bardzo długość wiersza ale o jakość. Dobry poeta potrafi w niewielu słowach przedstawić bardzo dużo mądrych treści, które czytelnik wciąż odkrywa. Tobie się to udało.

Pozdrawiam raz jeszcze :)

Janina

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • raz Szewczyk Dratewka co smoka pokonał objazdu galaktyki na rydawnie dokonał   Proxima Centuri jest blisko lecz inne gwiazdy daleko towarzysz Lenin więc rybki łowił nad wierną rzeką!   a na kogo wypadnie  to na tego bęc! grawilotem więc ładnie pokonuję kręt... azali....prawa termodynamiki są nieubłagane!
    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...