Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wiesz? Każde stworzenie kryje wyjątkowość.
Ten niepowtarzalny dar od Stworzyciela.
Nie ważne czy owad, czy nawet sam człowiek.
Nie skazujmy życia na bezużyteczność.

Wszystko, co na Ziemi, po coś tu istnieje.
To jest żeby cieszyć, a to aby chronić.
Każdy płatek róży, nawet mała mrówka,
mają swe znaczenie pośród tych milionów.

Wyjątkowość nasza, szerzej określona.
Mamy stać na straży bytu lokatorów,
ażeby natura nie zamknęła bramy.

Strzeżmy jeszcze tego, co nam pozostało,
tej zieleni lasu zamkniętej w przeszłości.
Spróbujmy czas cofnąć... My odkrywcy świata!

Opublikowano

"Zważaj na swoje myśli,
Stają sie wszak slowami.
Zważaj na swoje słowa,
stają się czynami.
Zważaj na swoje czyny,
stają sie nawykami.
Zważaj na swoje nawyki,
ksztaltują charekter.
Zważaj na swoj charakter,
on staje sie twoim losem"

.......na stronie z której to ściągnąłem widnieje podpis Matki Teresy ....ja pamiętam, że to cytat z " Pracesusa " ....hm....o tym co napisałaś, wiedzieli juz starożytni my o tym zapominamy :))...zatracilismy to, lecz myslę iż warto To przypominac......kraczą,że w 2012 przekonamy się dokąd zmierzamy...pozdrawiam :)))

Opublikowano

Ja bym się jednak pozbył słowa „tych”, a „ludzie” zamieniłbym np. na „odkrywcy”. I to nawet jeżeli wtedy wiersz nie będzie już tak(i) bardzo unikatowy. Zresztą bardzo dobry też nie musi być, grunt, że jest dobry (w swej rzeczy, w swej formie, i w swojej wymowie). Pozdrawiam

Opublikowano

Ja naprawdę nie wiem ile jest sylab w słowie „milionów”, tak już po prostu jestem skołowany, ale jeśli to słowo ma cztery sylaby, to usuń jednak słowo „tych” Pozdrawiam jeszcze raz

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • RABATKA   Kilka dni temu, Nie wiedzieć czemu, Wprost mi znajoma wyznała, Że moje wiersze Są coraz gorsze, I że to wszystko jest chała.   Gdzie się nie wczyta, Tylko krytyka, Tylko by komuś dowalić. - Mógłbyś czasami Ruszyć zwojami I delikatnie pochwalić.   Jako krwiożerca, Biorę do serca, Od dzisiaj tworzę w kolorze. Teraz napiszę, Bębniąc w klawisze, Coś o kwiatuszkach (o Boże!).   ***   Przy miedzy stara Stoi kopara. I przy silniku męt dłubie. Czasem zapali, Wówczas dym wali, Zwłaszcza, gdy czuje coś w czubie.   Otóż krok dalej, W kierunku alej, Wielka, kwiecista rabatka. Co znakomicie Umila życie, Fajna dla pieszych to gratka.   Rosną obficie, Ciesząc się życiem Kwiaty, porosty i zioła. Wszystkie pod rękę, Nucą piosenkę, Śpiewają chórem dokoła:   Cynie i bratki, Wilce, bławatki, Malwy, szarłaty, stokrotki, Dalie, rumianki, Astry, kocanki, Ślazy, złocienie, pachnotki.   Maki, lewkonie, Fiołki, piwonie, Dzwonki, petunie, orliki, Chabry, titonie, Bzy, pelargonie, Floksy, nasturcje, goździki,   Ale wśród tego, Tego wszystkiego, Życie po prostu się toczy. Ktoś nie dowierza, Ile tam zwierza, Jakiż ten wiersz jest uroczy.   Pszczoły, komary, I żuczek stary, Żabki, motyli tysiące. Ćmy, nawet ważki, Kreciki, ptaszki, A wszystko to na tej łące.   Natury czary, Piękno bez miary, Niebiański świat kolorytu, Cudności wszędzie, Na pewno będzie Znajoma pełna zachwytu.   Zero krytyki, Ni polityki, Żegnam, oddalam się tyłem. Kwiatki, motyle, Śliczności tyle, Zdrówka! Ja swoje zrobiłem.   ***   Potem, niestety, Krzyknąłem „rety”! Powiem wam, jasna cholera, Że ten męt starą, Wstrętną koparą, Zjeździł rabatkę do zera …   ***   Chłopcy, dziewczęta, Wnuki, wnuczęta, Inne stworzenia nam miłe: By cię głaskali, Maltretowali, Nie rób niczego na silę!  
    • Młody lis, rankiem w kurniku, Robił kurce fiku-miku. Miała mu za złe, Bo zrobił pauzę. A on potrzebował siku …
    • Nawet gdy zajęte ręce, Ma pomachać czym panience …
    • Uwiera coś Jaśka pod bokiem i kłuje pod każdą koszulą. Choć stara się biedak jak może, by nie czuć pieczenia i bólu.   Aż wkurzył się kiedyś okrutnie, chciał wyrwać i prasnąć o ziemię. Lecz darmo ubranie rozdzierał, przylgnęło na amen...sumienie.
    • @Alicja_Wysocka To prawda:) dziękuję Alicjo:):) @viola arvensis Dziękuje Violu serdecznie, miłego dnia:):) @Migrena eh..przeceniasz moje umiejętności:) ale dziękuję za życzliwe słowa:) @Berenika97 Dziękuję bardzo Bereniko za Twoje serdeczne komentarze:):)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...