Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Uczennica 2/3


Rekomendowane odpowiedzi

Czytam powoli i z wielką uwagą, czyli jeszcze nie do końca.
Po połowie, jestem w tamtych klimatach.
Potrafisz wprowadzić w krainę fantastyki, zaczarować... :)

Tekst jak wszystkie oryginalny, bez zarzutu, tak pod względem stylistycznym, jak każdym innym.
Wrócę, może Moną Lizą siebie zobaczę... :)

Serdecznie, Leo.

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stłuczenie boli, ale od tego się nie umiera:))
Szczególnie przy czytaniu Twojego tekstu, gdzie tyle pięknych, bogatych narzeczonych.
Ciekawe i bardzo absorbujące, nie wspominając o pięknych miejscach, gdzie przyszło... żyć bohaterowi opowiadania.

Dobranocnie.... Leo.
Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

  • 2 tygodnie później...

Byłem nieco zaskoczony tym opisem "całego długiego życia" bohatera (czy też Goethego).
Piszesz świetnym językiem. Muszę jednak przyznać, że podchodziłem do czytania tej części dwukrotnie. Za pierwszym razem te wszystkie nazwiska, daty i "przygody" zaczęły mi się zlewać. Dzisiaj moje zainteresowanie okazało się silniejsze i... ciekawy jestem końca.
Miałem też pewne problemy z czasami - głównie przeszły, ale w niektórych momentach pojawia teraźniejszy - ale teraz uważam, że cała opowieść jest zupełnie czytelna.
No cóż... To taki mój komentarz.
Zapewne zaskoczysz mnie także w trzeciej części "Uczennicy"...
Pozdrawiam!

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar A z faktami się nie dyskutuje przecież Waldku...pozdrawiam.
    • @ViennaP - he .. he .. he .. zapewne nie - no, ale - mnie, 80-ciolatkowi - to już nie bardzo zaszkodzi, a na chwilę może pomóc :-)))
    • Podejście organiczne: od początku sporo zabiegów surowych, wręcz "cielesnych": deszcze, przeziębienie, trzasnąć, fundamenty.. to mnie od razu ustawiło do pionu. Jest też swoista przerzutnia na warstwę mentalną - bo mamy "miękkie" elementy: np. niewidoczne warstwy. To jest ok, bo "zmiękcza" nieco ten pierwszy plan.   Potem nagle mamy ciężar, oj dzieje się mocno! "pozbawić życia" - to nie są przelewki - słowa mają moc, wpływają na czytelnika, muszą być użyte intencjonalnie. U ciebie się nie wypowiem, być może jest uzasadnienie, okey, po prostu tu mnie trochę przytkało i tyle.   Dalej jest: frustracja, fatalne zakończenie - osobiście nie przepadam za podawaniem "na-wprost" takich emocji. To ma swoja wagę. To jak stawianie kropki, ale tej jednej, na końcu. A przecież jesteśmy w trakcie wiersza :) W sumie sam często popadam w taki zabieg i jak potem czytam, to mi słabo ;)   Dalsza część pozwala odetchnąć - migawka z momentu na osi czasu, obrazek ładnie opisany, taka troszkę wyliczanka, ale zdecydowanie nie uwiera.   Końcówka - to już potwierdzenie. Nie żebym miał na "wszystko wyjebane" ;) ale sam wiesz, atmosfera końcówki została w mi w głowie ;)   Co mi się podoba: - organiczne podejście: ta swoista surowość o której pisałem wyżej, lekko rozbita miękkimi sformułowaniami. - rytm: to bardzo mocny element: czytam i czuję, jak sylaby budują kadencję   Co mi się nie podoba: - nie wyczułem niektórych metafor, ale to subiektywne (taka osobnicza skaza w moim wydaniu); - zbyt szybko mnie "zastopowałeś" - to odniesienie do tych mocnych słów/sformułowań. Jak dla mnie za szybko, za mocno.   Generalnie. Świetny rytm, dobrze się czyta. Co do znaczenia, to w utworach nacechowanych akcentami emocjonalnymi, takim na wprost, nie lubię się wypowiadać na wprost :)   PS. Ech rozgadałem się. Narka!        
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @ViennaP   Może pani poszukać mój esej pod tytułem - "Nowatorska metodologia badawcza" - znajdzie pani pod jakimś moim wierszem w dziale - komentarze, wbrew pozorom: nie wszystko usunąłem - co najważniejsze zachowałem - skopiowałem i wkleiłem gdzieś tam... Jasne, powyższy esej mam na Wordzie.   Łukasz Jasiński 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...