Wędrowcy na ostrzu porozumienia

[Janusz_Ork]

Jeśli słowo jest dźwiękiem
to czy zdanie jest już muzyką

Czasem nasłuchuję przytulony do drzewa
słowa słyszę szorstkie jak kora
i toporne

Bo co znaczy słowo – miłość -
gdy nie potrafimy jej zdefiniować
co znaczy – poezja -

Czy wyrażenie - na zawsze -
znaczy to samo co - do końca życia –

Podsłuchuję ludzi
jak wymawiają słowa
zgubieni w mowie nie potrafią się znaleźć
wędrowcy na ostrzu porozumienia

Mglista prawda dnia
nie zawsze nocą sie przyśni

Czy myśl rodzi się w słowach
czy słowa w myśli

[Fanaberka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Te fragmenty po retuszu nawet fajne by były:

Czasem nasłuchuję przytulony do drzewa
słów szorstkich jak kora
i topornych

podsłuchuję ludzi
zagubionych w mowie
wędrowców na ostrzu porozumienia

trzecia i czwarta zwrotka wydaje mi się zbyt banalna.

[Eunicee]

Podoba mi się Twój wiersz, skłania do przemyśleń, ładny
pozdrawiam

[Janusz_Ork]

Fanaberko, dziękuję za czytanie i konkretne propozycje korektury wersów. Twój retusz jest dobry, ale jak z niego skorzystam, czyj będzie potem ten wiersz?
Co do uwagi, że dwie ostatnie strofki są banalne, chciałbym spytać, na czym polega ich banalność w Twoich oczach. Jeśli mi to wyjaśnisz, napiszę Ci skąd wzięły się te wersy i co znaczą. Pozdrawiam. J.:)

[Janusz_Ork]

Eunicee, dziękuję za wizytę i cieszę się, że do Ciebie trafił. Pozdrawiam. J. :)

[teresa943]

Przeczytałam i poddałam się refleksji, bo warto!!!
Dobry wiersz Januszu.
:)))
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia

[Leokadia_Koryncka]

Wiersz refleksyjny, niebanalny.
Dla mnie bez zmian.

Serdecznie, Leo.

[Janusz_Ork]

Hallo Eunicee, Dziekuję za wizytę i czytanie. Serdecznie. J. :)

[Janusz_Ork]

Krysiu, cieszę się, że potrafiłem wzbudzić nutkę refleksji. Pozdrawiam. J. :-)

[Janusz_Ork]

Leokadio, dziękuję za wizytę. Fajnie, że u Ciebie także zabrzmiała drobna nuta refleksji. Pozdrawiam. :)
J.