Do śmierci

[Paweł Dexemoon]

Mój debiut na tym forum :) proszę o surową ocenę.

Byłem tak daleko od siebie,
Ukradłem swoje skarby,
Odnalazłem wreszcie ciebie,
Byśmy razem na dno upadli.

Zmoczyłem się łzami gorzkimi,
By odnaleźć wreszcie swe serce,
Bo tu, chyba nikt nie zawinił,
Sam ciągle tworze swoje nieszczęście.

Lecz jestem radosny mimo wszystko,
I wierze w siebie tak bardzo głęboko,
Że nawet gdy odejdzie ode mnie ta nicość,
Ja będę osamotnionym. razem z tobą.

Jeśli nadejdzie taka pora,
Że nienawiść zobaczę w twych oczach,
Z miłością w sercu skonam,
By nowe życie rozpocząć.

Nakreślę nową drogę,
Nieznane lasy chętnie odwiedzę,
Mimo że wiem że zmienić nic nie mogę,
Bo każda ścieżka prowadzi do ciebie.

[Antoni Slawbicki]

mam takie wrażenie jakby autor koniecznie chciał coś napisać, lecz sam dokładnie nie wiedział co (ale tak dzieje się chyba czesto), w wierszu sa emocje, ale warsztat jest słabiukti, a w treśc same banały. Pozdrawiam i życzę sukcesów w następnych wiersach.

[Paweł Dexemoon]

hmm, popracuje, dzięki za uwagę a co do przekazu rzeczywiście właśnie tak było, "Autor" miał okropny mętlik w głowie :) a co do banałów, też samymi banałami można stworzyć coś pięknego ale jak słusznie zauważyłeś warsztat jest słabiutki, nie od razu Kraków zbudowano :) mam nadzieje że kolejne wiersze bardziej przypadną do gustu. Pozdrawiam serdecznie

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

surową oceną to byłoby wziąć autor i sprać mu tyłek
pojechałeś tanim słowem, no bo jak inaczej odczytać łzami gorzkimi a dalej wpadasz w jeszcze większa pułapkę tworzenia
słabo, ale pisz dalej, pisanie nie boli, czasem czytanie , mimo to będę czytał
najlepszego
r