Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

1-szy, 5 w Zetce po3eba, coby móc oceniać, więc zaczynamy
____________________________________________________

......||||....
......||||....
......||||....
|||||||||||||
......||||....
......||||....
......||||....
......||||....
......||||....
......||||....

tak, to jest krzyż - nie możecie go teraz przenieść


_______________________________________________________

*zajebane z basha, ale w chuj dobre, więc wrzucam

Opublikowano

plagiat to by był jakbym wkleił to na basha

to jest modernistyczny utwór którego krzyż jest jednym z elementów,

wszak cała ludzka kultura to tylko rekombinowanie dostępnych wcześniej symbolów,

o plagiacie nie ma mowy

natomiast zaimponowała mi Pańska przebiegłość w odnajdywaniu źródła tegoż "plagiatu" widać uważnie Pan czyta, skoro potrafił pan odnaleźć źródło podane w tekście - szkoda że nie na tyle uważnie żeby przeczytać pierwszą linijkę która wszystko tłumaczy...

krzyż dorzuciłem w trakcie wklejania - bo a nuż ktoś na basha nie zagląda a pomysł po prostu wbija w ziemię :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pytam po prostu - pan jest autorem pomysłu krzyża czy po prostu znalazł go pan na bashe i wkleił tutaj.
Wie pan, "zaj..." (jak to sam pan ujmuje) czyjegoś pomysłu nie uprawnia do wklejania jednego zdania do działu Zet.
Tyle, że niektórym, jak widzę po plusach, takie coś się podoba.
Opublikowano

krzyż to pomysł PO żeby odwrócić uwagę od podniesienia podatków,
ja tylko korzystam...
cała reszta jest jasno i wyraźnie napisana - grafika przeklejena z basha bo mi do koncepcji pasowała - a koncepcja jest taka, że potrzebuje 5tekstów w Z żeby móc przyznawać punkty - swoich nie wkleje bo już nie pisuje, a starych nie chcę bo są głupie i mi się nie podobają

Opublikowano

i tak oto tekst ożył własnym życiem i nabrał nowej ponadczasowej symboliki..
usunięty i przywrócony,
kolejny triumf obrońców krzyża,

sam go chyba zaraz usunę bo mi się nie podoba kierunek rozwoju tej akcji

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


cholera, nie wiedziałem że można imitować symbole, myślałem zawsze że już symbol jest imitacją czegoś co symbolizuje.. a tu proszę, taka niespodzianka - w dodatku tania imitacja - skąd pani wiedziała ile musiałem zapłacić autorowi pomysłu z basha? i co dla pani jest "tanio"..
proszę, tyle pytań, tak mało odpowiedzi..
tyle powagi pod tak niepoważnym tekstem
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


utwór wygląda na wiersz graficzny, tylko słowa zbyt oszczędnie podane
i - po drugie - formę słowną można zmienić ;l

dlaczego ma istnieć coś takiego jak wiersz graficzny?

nie odbieram autorowi prawa do takiej formy prezentacji swoich wizji, niemniej to bardziej nie jest poezją (gdzie operujemy słowem) a jest to malarstwem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...