twój dom

[aaricia hel]

twój dom stoi na pustkowiu
samotny i niedostępny
w twoim domu nie ma miejsca na śmiech

serca tych, co tu mieszkają
puste pokoje bez drzwi i okien
boją się przeciągów
w twoim domu nie ma miejsca na grzech

twoje ściany świeżo malowane
świeżo odkurzone wszystkie kąty twoje
szczelnie zamknięte twe puste pokoje
żelazne kraty, wysokie parkany
bronią przed chaosem

w twoim domu nie ma miejsca na sny

a wokół mnie bezkresne łąki
ponad którymi unosi się mgła
a w moim sercu zagraconym pełno śmieci
w jednym kącie miłość a w drugim tęsknota
i jeszcze nadzieja, mocno już zużyta
ale wciąż w całkiem dobrym stanie
wybacz więc
nie mogę wejść do twego domu
mogłabym zbrukać sterylne podłogi
zabłoconą stopą

[Zdzisław_Chciwiec]

...niesamowity tekst....słowo na ( Z) :)))... niepospolite i awangardowe: myślenie, skojarzenia ......dla mnie bomba :)))....pozdro Z

[Ela_Ale]

Przyjemnie wczytało się w ten cichy, trochę zduszony protest przeciwko akuratnym układaniom świata, z którego wyłazi sterylna nuda i takiemuż umysłowi, który a priori wszystko wie. Bliskie moim protesty. U mnie w głowie też mgła i śmieci - więc rozumiem. Nie wiem tylko, czy nie usunęłabym lub ścisnęła trochę tekst, bo trochę ucieka w przegadanie. Albowiem: mądrej głowie... Trzymam kciuki i pozdrawiam. E.