Porażka-zwycięstwo

[Maciej Korżel]

Przestałem walczyć ze sobą, z materią,
walić głową w mur.
Bo ten mur stoi, jak stał.

Odwracam się.

Szukam przestrzeni i oddechu w płucach.

Przez chwilę położę się pod drzewem;
założę ręce pod głowę,
uśmiechnę się do siebie.
Będę obserwował liście i Słońce między nimi,
ruch wiatru i jego szept.
I tak przez kilka dni.

Potem wstanę.
Znajdę kostur i wyruszę,
znowu z sercem na dłoni.

I cóż, że niczego się nie nauczyłem?
Dalej to ja.
Kocham siebie.

[Dla Jaj]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trochę nie gramatycznie ....przez chwilę poleżę pod drzewem.

Troszeczkę narcyzmu


A jakbyś je złożył ...gdzie indziej ...wyszedł by Ci ...autoerotyk:) Pozdrawiam. Waldek

[Maciej Korżel]

spoko, niektórzy tak mają :-)

[Michał Gomułka]

Myślę, że to dojrzałe spostrzeżenie... I szlachetna medytacja. Oby nie w sferze założenia - pragnienia, żeby. Ja wierzę w zdrowy wydźwięk ostatnich wersów. Kochać siebie, to wiedzieć, co jest dla mnie dobre wyzbywając się mnie tego, który krzywdzi, niszczy, smuci, kłamie...

Liryk jest oszczędny. Podoba mi się. Nie silisz się na zbędną, rymowaną poetykę. Powodzenia.