psalm

[Ania_G.]

tak płacze Twoje niebo
i wzywasz mnie nad Swe wody
ciche mają tonie
łagodnie zaczesane fale
Twój gniew
gdzie widnokrąg przepadł
i nie masz już do mnie żalu
tylko łaskę rozlewasz
po plaży
gdzie byłeś gdy wznosili
swe żagle o pomoc
zagubienie w bólu istnienia?
odeszli jak noc ze świtaniem
Ty, który zaklinasz burze
jednym słowem
by potem zniknąć
milczeniem skały
wejrzyj na puste porty
pachnące jeszcze rozstaniem
niech serca ich tęsknią
do powrotu

[Archie_J]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Najmocniejszy fragment wiersza. Przemawia do mnie ten "psalm", sporo w nim pretensji dostrzegam i zawodu, nie wiem czy prawidłowo :)

pozdr.
A

[dzie_wuszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

yyy, to mi się kojarzy z przylizką na głowie świętego młodzianka
:|

[Pan_Biały]

tanie metafory + przytłaczająca ilość zaimków = zły wiersz
powinien zahaczyć o warsztat
pisz dalej
pozdrawiam
r

[Judyt]

ja też poczytałam, jest ciekawy treścią
J. serdecznie