a noc nadchodzi

[Ewelina Kwiatkowska]

Wdychając słoneczne refleksy,
uciekasz od nocy.
A ona przychodzi zawsze,
niezmienna pustka wszechrzeczy,
w której znika wszelki blask.
Płaczem chcesz wyrzucić z siebie
ten krzyk nieprzerwany,
on jest częścią wszystkiego.
A noc nadejdzie znowu...

[Gość]

interesujący wiersz....podoba mi się :-)

pozdrawiam Filip

[Mirosław_Serocki]

Kompletnie bez głębi i polotu.

[Jan Polski]

Wiersz ma swoją głębię!
szkoda tylko, że także:
"jak cyrkowa arena
mieni się brokatem i cekinami"
[za dużo słów, za dużo]
Pozdrawiam - Jan P.

[Ewelina Kwiatkowska]

Dziękuję za wszystkie komentarze.
Czytając to teraz, zauważyłam, że wiele można usunąć, np. całą pierwszą zwrotkę, która była jakimś niepotrzebnym wstępem. Jest krócej, a treść zachowała się ta sama.

Pozdrawiam,
Ewelina

[Mirosław_Serocki]

Lepiej