Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

bilokacja

Marek Paprocki
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jan Polski

Jan Polski

Opublikowano
Opublikowano

Noce i dnie - walc - etc. :)

Odczucie znane wielu, którzy czują się tu i teraz, jak "nie-ryby" (nie-roby? :) w naszej mętnej rzeczywistości.
Pomyślałbym nad tym wersem: "w tym samym czasie" (on ma wywołać tę metafizykę czy jak to zwać, dla mnie jest zbyt oczywisty, chyba wolałbym tu jakieś oryginalne - nowe określenie).
Kolejny Pański ładny kamyczek filozoficzny.

Pozdrawiam - Jan P.

Messalin_Nagietka

Messalin_Nagietka

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ja tak krótko do tego "w tym samym czasie" - otóż - niby "samym" w ziemskiej atmosferze brzmi jakoś nieswojo jednak kiedy wydąbędziemy się poza wskazaną purpurę nieba czas już "inszy" - w dwu różnych miejscach jest dwu różnym czasem a co dopiero w całej potędze kosmosu i skrzywieniu (podobno wdzięcznie wydzielanego przez czarne dziury) - ja bym to tak potraktował - że pierwsze strofy to właśnie tzw. "zejdź na ziemię" a ostatnie strofy jako "bujanie (lecz) poza obłokami" - bo ich w wodzie i w liliach brak

z całym szacunkiem dla obu Panów autora i komentatora
MN
Marek Paprocki

Marek Paprocki

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

ucieszyły mnie wszystkie komentarze nawet Cataliny, która oświadczyła publicznie, że mnie czyta.No a Messalin wprost zadziwia wiedzą astrologiczną. Kto wie może mój następny wiersz poruszy właśnie te obszary.Wszystkim dziękuję, bo cóż po pisaniu bez odbiorcy.

  • 3 lata później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      Przepoczwarzenie

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Mel666 Czytam jako wyobcowanie z techno-otoczenia, w którym istota pan-bio nie czuje się u siebie. Trucizny miejskich technologii zapuszczają korzenie i osaczają człowieka pragnącego pozostać w kontakcie z naturą, fizycznym i psychicznym...
    • wiedźma
      Przepoczwarzenie

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 SIOSTRO !  Kolejny świetny wiersz !  Sam tytuł zasuwa mi myśl, żeby odczytać to jako proces. Pierwszy etap to pęknięcie, drugi obniżenia a ostatni utrzymanie przy życiu. Ostatnie wersy o zapuszczeniu korzeni świetnie spinają całość.   O czym dla mnie jest ten wiersz ?  Zaczyna się od słów " barki łamią się " - to fizyczny, namacalny ból, pod którym ugina się ciało. Można tu szero włożyć prozę życia, uczucia ( tęsknota , miłość). Barki już nie są tylko bolesne, one się łamią. To jest kres wytrzymałości.  Z kolei " ciężar neonowych lisci " [ zastanawiam się czy nie miało być " ciężarem " ] nadaje ciężaru. Neonowe liście to świetny epitet, bo kole w oczy. Tu są one myślami, wspomnieniami. Duszą swym ciężarem. W " jesiennym oddechu skomplikowanych w strukturze " to przenośnia, która określa stan ducha, to warstwa wewnątrz , tz ." jesień życia ". Tu odczytuję to jako chłód, rozczarowanie, może też koniec . Podmiot liryczny oddycha ta jesienią, czuć w tym i koniec i rozpad. To skomplikowane struktura uczuć, nieoczywista.  Kolejne trzy to następny etap. Z podmiotu " odpada kora" , czyli warstwa ochronna . Podmiot jest obnażony, wrażliwy bez swojej osłony. Skóra ściera się z rzeczywistością, prawdą, kaleczy się do krwi. Wers " kompletna animalizacja "( !) to powrót do instynktu. przetrwania. Następnie wersy niosą podtrzymanie przy życiu, utrzymanie funkcji życiowych. Sama " kroplówka może tu być odczytana w przenośni jako wlewanie ( brzydkie określenie) uczuć takich jak wspomnienia, miłość, nadzieja lub w kontekście - drugiej osoby.  Mamy tu nerwowe oczekiwanie ruchów elektrostatycznych. Podmiot liryczny drży w napięciu w tym oczekiwaniu, któremu towarzyszy wyczuwanie pulsu i rytmu. Ostatnie cztery wersy to decyzja, zapuszczanie korzeni " głęboko głęboko" - to powtórzenie to podbija efekt. To miejsce jest czarne, brudne , to może być i teraz i przeszłość. Mimo to podmiot się tam zakorzenia.  Ostatni wers przynosi ukojenie. Z całego bólu rodzi się nowa wersja albo ( mniej oczywiste) - tęsknota .   W całości odebrałam kilka odczytów. Najbardziej wybrzmiało wypalenie , żałoba, standardowo - twórczość. Wiersz w samym czytaniu był też dla mnie zbudowany z fizycznych obrazów. Nie jest wprost erotyczny. W całokształcie odebrałabym jako poczęcie , nowy związek lub rozładowanie " napięcia " :)  Siostro zajefajny ! Z przyjemnością się nad nim pochyliłam. Będę Ciocią?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Buziole
    • Gosława
      potknięcia

      Przez Gosława · Opublikowano

      @Arsis Włodziu piwo to piwo procentowe to chyba było jasne kolor bursztynowy 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Gosława
      księżycowo

      Przez Gosława · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar dziękuję również pozdawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Sylwester_Lasota
      chwila

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Ten Twój wiersz jest bardzo "mój". :))))                 :)   Pozdrawiam :)  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...