forsanna z nieba

[Dyziek_ka]

Niezatapialna, o reformy nigdy nie prosi
Stagnacją żyje
Gdy po swych kieszeniach nosisz
A tęsknota za nią wyje

Wszystkich nas dawno wzięła w kleszcze
Znów sobie strzeliłem w kolano
Los jak zwykle rzucił przed wieprze
Mnie za późno poinformowano
Nigdy mnie nie ma jak rozdają
Jestem jak dąć trzeba
Przez ucho igielne wszedł bym do raju
Ale na kartę wstępu nie mam
Ubóstwo ta choroba przewlekła
Brak wiedzy jest też chorobą
Przedsionek nieba, czy może piekła
Do którego szpitala z jaka z nich biorą

[Na indeksie]

Hmm ... Zbyt emocjonalny by komentować, ale że ładny to chyba mogę.

[Gość]

Pierwszy raz pogubiłem się w Twoim, Dyziu, wierszu. U nas trochę się ochlodziło, u Was chyba jeszcze nie, to byłoby wytłumaczeniem? Pozdrawiam. Eugi