Dla Ciebie

[Marzena_Groszek]

Spokojnie przyglądała się jego martwym oczom.
Już dawno nie widziała tego smutnego wzroku,
Ostatnio chyba, gdy spotkała go po raz pierwszy,
Tyle że wtedy miał całkiem ciepłe ręce.

Delikatnie gładziła jego zimną, skupioną twarz.
Już dawno nie widziała go takiego zmęczonego życiem,
Ostatnio chyba, gdy pocałował ją po raz pierwszy,
Tyle że wtedy miał całkiem ciepłe usta.

Ostrożnie przytuliła się do jego sztywnego ciała.
Już dawno nie czuła go tak blisko siebie,
Ostatnio chyba, gdy po raz pierwszy obudziła się obok niego,
Tyle że wtedy powiedział, że ją kocha.

Cichutko płakała nad tym niesprawiedliwym losem.
Już dawno nie czuła takiego bólu,
Ostatnio chyba, gdy musiał ją zostawić samą,
Tyle że wtedy wiedziała, że wróci...

[Mirosław_Serocki]

Używanie enterów nie czyni wiersza. Proszę się nad tym zastanowić.

[Jan Polski]

Proszę Pani Autorki,

podoba mi się dużo w tym wierszu (jeśli pominę warstwę pewnej ckliwości emocji - to jeszcze więcej). Lekko go Pani przegadała. Ale pomysł fajny. Szkoda, że od śmierci wychodzi Pani - to trochę oddanie pola, rezygnacja z tajemnicy, która niesie słowa przez wiersz.
Nie wiem czy Panią namówię, ale próbuję: może opuścić te przymiotniki, które wprost sugerują współczucie? (np. "niesprawiedliwym losem"). W tekstu wynika, że los taki jest, lepiej chyba, żeby czytelnik sam sobie to pomyślał. Jeżeli przedstawi Pani sam fakt, a ten jest tu ostateczny i wymowny, to wzruszenie będzie większe, niż po zalaniu go falą zużytych określeń. Wystarczą dwie dobre mocne zwrotki, góra trzy.

Może tak spróbować (to tylko moje sugestie, jak mawia MN :)

Cicho płakała nad losem.
Już dawno nie czuła tak,
Ostatnio chyba, gdy musiał ją zostawić samą,
Ale wtedy wiedziała, że wróci...

Pozdrawiam - Jan P.