Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Strach

Katarzyna Dworakowska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Danuta Duszynska

Danuta Duszynska

Opublikowano
Opublikowano

Pniewaz stosujesz interpunkcje, dobrze byloby stosowac ja od poczatku do konca.


"Zapłonęło mi serce zielonym płomieniem strachu
i zzieleniałam cała.

Kto się boi żyć jakby już umarł.

Ale ja żyję
i moją maskę przedśmiertną odwagi
noszę jak afisz o spektaklu
którego nigdy nie będzie."

i moja propozycja:

Serce zaplonelo mi zielonym plomieniem strachu
i cala zzielenialam.

Kto sie boi zyc to jakby juz umarl.

Ale ja zyje.
Maske przedsmiertelnej odwagi nosze,
jak afisz o spektaklu,
ktorego nigdy nie bedzie.

Najbardziej podoba mi sie ostatnia zwrotka. Pozdrawiam. australijka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      zadziwiasz każdego dnia

      Przez andrew · Opublikowano

      @Nata_Kruk 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • LessLove
      Wstyd

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Simon Tracy   Śmierć namawia nas do przyjaźni całe życie, a my odmawiamy, aż ona zabiera nam głos. Nasz ból jest w kochaniu tych, którzy odeszli, bo umieramy z nimi po trochu. Ale skoro nadal kochamy, to oni i my jesteśmy nieśmiertelni.  Piękny i przejmujący wiersz. Pozdrawiam
    • michal_stefan
      Duchy.

      Przez michal_stefan · Opublikowano

      Duchy — liczę na spotkanie. Muszę zmienić moją manię. Kształt tak piękny na realny. Jednak jest bardzo wyraźny. Ją widuję nader często. Ona moją zjawą wierną. … Coś tam słyszę obok szyby.  Widzę srokę, ptak prawdziwy. Chodzą słuchy, cóż za dziwy. Może Guślarz, albo wiedźmy?   Duchy… Coś wyciągnę zza pazuchy. Nic nie pisnę, ani słówka. Będzie jadło, anyżówka. Będzie… wszystko, ja ofiarą. Moja miłość — moją karą.
    • Wiechu J. K.
      Yellowstone

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      Yellowstone   majestatyczne góry a u podnóża  pasma ogromnych wiekowych drzew pod ziemią zagrożenie  dla całego świata  magma, gazy niemiłosierne  fauna i flora umiera  pod wydechem śmiercionośnej lawy pamiętającej czasy potopu   rozgniewani bogowie szykują piekło  apokalipsę ognia dla grzechu maluczkim pozostaje wiara boży płaszcz zbawienia dla skruchy 
    • Poet Ka
      Maj, 1897, W Saskim Ogrodzie

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Maj, 1897, W Saskim Ogrodzie   Na starej fotografii Olchy, topole, ławki, W domyśle brąz i zieleń. Więzy, jesiony, ludzie, Maj przydaje lekkości.   Na starej fotografii Bo to czas wypoczynku, Panie, panowie, dzieci. Siedzą, stoją i leżą, Widać na twarzach radość.   Matki  z dziećmi na krzesłach  Panowie sypią żartem, Panny biegają w lesie. Wachlarze, koki, wąsy, Echo ich głosy niesie.   Na starej fotografii  Panowie dyskutują, Student leży na trawie. Panie się uśmiechają, Wszyscy młodzi i piękni.   Na starej fotografii Słońce przyświeca ludziom, Panna się chowa w drzewach. Ktoś utrwalił na wieki, Ten obraz tak wymowny.   Do czasu najbliższej pożogi.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...