Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

*** (ten wiersz chce być zdrojem...)

Ruffle_puffle
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ruffle_puffle

Ruffle_puffle

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

ten wiersz chce być zdrojem lub żywą fontanną
ukrytą w półcieniu czy wrośniętą w pejzaż
w której płynie woda dobra choć nie święta

ten wiersz chce być wierszem więc chyba poezją
a poezja wodą jak świątynią świecką

wiem co o niej myślisz
nudna nie za wdzięczna
koi złych i dobrych
ludzi i zwierzęta

gnieżdżą się w niej tylko traszki salamandry
znajduje schronienie najlichszy narybek

a przecież i smoki te wynaturzone
zdolne zmieść ogonem trzecie części ziemi
albo nieboskłonów potrzebują w końcu
rześkiego napoju wody niezmąconej

chce żebyś się wsłuchał w cichą mantrę muszli
śpiewne pląsy kropel różaniec kamyków
w tej szarej modlitwie zwilżył podniebienie

nie zważając na jej domniemaną zdradę
bo serca najczęściej są chłodne jak płazy

śpiące pod kamieniem
i za wodospadem

Anna_Para

Anna_Para

Opublikowano
Opublikowano

Ależ to ładne, Ruffle


ten wiersz chce być zdrojem
i żywą fontanną
ukrytą w półcieniu
a wrośniętą w pejzaż
w której płynie woda
dobra choć nie święta

Przeczytałam urzeczona, i... od razu inaczej połamałam strofkę! Widzisz, mam ochotę na figle!!!
Śliczne to, delikatne i mądre, i jakoś mi trąci dwudziestoleciem... Brawo! Będą na Ciebie tupać za "i", nie daj się!:) Sama wyrzuciłam jakieś "czy" i jakieś "lub", a "i" jest dobre! Cmook!
Jeśli zostawisz swoje łamanie - też będzie pięknie.

Ten wiersz jest zdrojem, oj, jest!

Ruffle_puffle

Ruffle_puffle

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuję. Mimo wszystko nie chcę pierwszej strofy faszerować tym "i". No i usunąłem jedno przy końcu. Poza tym - tytułu się tekst nabawił (Zdrój. Akwarela).

Pozdrawiam.
Anna_Para

Anna_Para

Opublikowano
Opublikowano

Świetny tytuł. A wersyfikacji też nie zmieniaj! Nie miałam racji. Zdecydowanie jednak "czy" i "lub" - należy zmienić. Do "i" się nie przyczepiałam, jest ok! Tak czy owak - powtarzam: To piękny wiersz:))))
Cieplutko, Para:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bazyl_prost
      Postać

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      czasami bardzo długo jest szaro , życzę błękitu
    • Myszolak
      Postać

      Przez Myszolak · Opublikowano

      Nie ma cię w moim śnie. Jesteś na powiekach, nim zasnę, obłok się rozproszy.   Sen wylał cały błękit, zostawił szare oczy.
    • bazyl_prost
      haiku

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @violetta nie wierzę w twoją pogodę
    • vioara stelelor
      Prawda

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        To chyba zależy od poczucia własnej wartości. Kiedy człowiek nie ma kompleksów i zdrowe podejście do siebie, to na różne swoje doświadczenia nie patrzy przez pryzmat ataku i obrony. Nie musi udowadniać całemu światu, a przy okazji gdzieś tam wewnętrznie, sobie samemu, że nie jest zły, ułomny... Nasze uczynki (bo to jest przecież manifestacja prawdy o nas) nie są nami. Wszędzie dobrze jest widzieć pole do zmiany, a jednocześnie pozostać ze sobą samym w dobrej relacji, czyli takiej, w której się ciągle uczymy. Wtedy chyba nie ma tego problemu "bólu" spowodowanego prawdą,  bo ona nas nie odsłania, nie demaskuje,nie powie nam nic, czego byśmy o sobie nie wiedzieli :) @Berenika97 Prawda prowadzi do kluczowego pytanie - co ja z tym dalej zrobię? Z odkryciem tych trudnych znaczeń, z rozczarowaniem (sobą? innymi?). Dla mnie też jest trochę kozłem oporowym, bo dalej nie ma drogi, jest powrót do życia, ale już ze zmienioną percepcją siebie, emocji, faktów...
    • Migrena
      Drapieżnik

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97     Bereniko, dziękuję Ci za to czytanie , które nie tylko analizuje, ale naprawdę wchodzi w strukturę tekstu i zostaje w nim   na chwilę dłużej.   Twoja uważnosć jest czyms  rzadkim : nie zatrzymujesz się na powierzchni obrazu, tylko dotykasz jego nerwu.   bardzo cenię to, że potrafisz zobaczyć w wierszu przestrzeń, w której lęk ma własną biologię, a metafora oddycha jak realne ciało .   to dla mnie ogromny przywilej być czytanym w ten sposób - bez pospiechu, bez uproszczeń, z   intelektualną precyzją i wrażliwością.   Twoja interpretacja nie domyka tekstu, lecz go otwiera, a to jest najwyższa forma rozmowy z wierszem. dziękuję Ci za ten wysiłek i obecność.   bardzo Ci dziękuję Nika.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...