zachowac piekne w pamieci

[Danuta Duszynska]

skonczyl sie okres zalotnych spojrzen,
sciskania dloni, szeptow nad ranem,
czasu uczucia pomiedzy dwojgiem
cudownych nocy tchnieniem wezbranym.

juz nie dostrzegam blekitu nieba,
chocby nie bylo nan jednej chmurki.
ptak gdzies na drzewie inaczej spiewa
i nie tak samo lsni z miodu bursztyn.

juz gwiazd nie licze na mlecznej drodze,
krzyza poludnia jakos nie widac...
moze czas nadszedl, by cicho odejsc,
nitki nadziei proznej pozrywac.

choc wciaz jest "teraz" i pachnie latem
czuc ze odfrunie wraz z lotem ptaka.
i to wciaz zywe pewnie utrace,
nie da sie losu zgola wyblagac.

trzeba miec sily odejsc z godnoscia,
by wciaz zachowac piekne w pamieci.
zeby pragnieniom ponownie sprostac,
ciagle moc widziec, jak slonce swieci.


australijka

[Dyziek_ka]

Z góry przepraszam, że bardzo szczerze. Inne Twoje wiersze są sympatyczne, wiele w nich uczucia.
Pierwsza zwrotka tego wiersza, przypomina (za bardzo) inny utwór.(często deklamowany przy zawieraniu małżeństwa, może dlatego bezwiednie Cię oplątał)
To nie wytyk, z sympatią Pozdrawiam

Oczywiście pomyliłem wiersze, uwaga dotyczy " Miłość prawdziwa jest"
Przepraszam i jeszcze raz sympatyczny uśmiech.

[Danuta Duszynska]

Masz racje kochanie, ten wiersz kiedys powstal na skutek zabawy internetowej, niby mialo byc malzenstwo i slub /hihi/ i ja jako ewentualna przyszla zona chcialam pokazac, jaka to milosc jest, zaczerpnelam informacje z listu do Koryntian.
Zgadzam sie zatem z Twoimi uwagami.
Nie obraz sie przypadkiem, kiedy sobie zartuje pod Twoimi tekstami, taki juz ze mnie zartownis. Pozdrawiam serdecznie z zimowej Australii. Danuta