Noc świętojańska w Kanadzie

[Gość]

Na kanadyjskim nieba seledynie
patrol myśliwców wypisał jej imię!
Ostatnie wieczorne kładły się zorze
gdy tak błądziłem samotnie na dworze...

Dzień chylił się, zbliżał powoli ku nocy,
tej nocy, gdy szuka się kwiatu paproci!
Słońce wisiało długo nim jego lica
zapadły w rzece św. Wawarzyńca.

Szerokie wody pokryły się cieniem,
a mnie nad Nidę poniosło marzenie.
Bo tam sobótki już palą chłopcy,
a tu krajobraz znajomy, lecz obcy!

Bo tam dziewczęta puszczają wianki,
a tu samotne dnie, noce i ranki!
Woda tu płynie niby tak samo,
lecz serce tęskni za nią, za mamą!

I nic nie cieszy; ogniste pochodnie,
radosne tłumy, ni sztuczne ognie!
Zapadła noc; ta noc świętego Jana,
najkrótsza z nocy, noc zakochana,

jak Nida wiosną wezbrana w uczucia,
przerywa tamy, kpi sobie z życia!
W oddali turkotem pociąg zadudnił
przekraczając Ontario’wy południk

i przeniósł mnie do pokoiku wnuśki.
Chciała ukoić swój smutek maluśki,
posłuchać do snu ulubioną bajkę;
o kocie w butach co palił fajkę,

o królu Popielu co zjadły go myszy,
o Lechu, Czechu, Rusie, o kniei głuszy...
Na koniec tę, którą mi serce poleca:
o pięknej Wandzie, co to nie chciała Niemca!

Zasnęła wnuczusia, a mnie się myśli,
niech jej to wszystko we śnie się przyśni!

[Joanna_Danuta_Bieleń]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo ładnie. Dobrego dziadka ma wnuczusia:)


Pozdrawiam:)

[Pielgrzym Ostatni]

Eugi, pracujesz tez nad warsztatem rymowanym, fajnie sie czyta. Na pewno zauwazyles, ze czasem rytm sie zaburza nawet jesli utrzymac rowna liczbe zglosek - to wlasnie sztuka nadal go zachowac, trzeba probowac z szykiem wyrazow i akcenty w wyrazach maja znaczenie... Tu poszedles jeszcze na skroty i w niektorych wersach zmieniles liczbe zglosek :)

Pozdrowienia dla wnuczki i opowiadaj jej , opowiadaj co nasze polskie...