Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na rozstaju dróg
dopadła mnie melancholia
idziemy na piwo zadecydowała
było po drodze
nic nie mówiła
słuchałem muzyki o kwantach
z kufla patrzyły piwne oczy
jestem niewolnikiem

17.06.2010

Opublikowano

A ja mam dzisiaj urodziny - jestem już po pierwszym toaście i bardzo nolens i rozmyślnie pomieszałam go razem z piwem....i taka mnie chwyciła jesienna melancholia, że aż strach się bać!
Pozdrawiam bardzo serdecznie -:)))))~~~~~

(a ja tam wolę Pery Como - I'impossible albo E.Hamperdinga - The way it used to be.)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Glad tidings, so Happy Birthday Maggi...

www.youtube.com/watch?v=dePMU8R131s&feature=related
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Glad tidings, so Happy Birthday Maggi...

www.youtube.com/watch?v=dePMU8R131s&feature=related
Gieniu serdecznie dziękuję za przemiły i sympatyczny prezencik.
":)Co prawda, faber est quisque suae fortunae:)" - ja jestem za abolicją :):);)
Buziol w serducho kochane!Dzięki!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Poszedłem znów na piwo, sam, by utopić kompleks taty Sorena Kierkegaarda. Pozdrowienia dla Ciebie, dla Eli odkłony!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



W tym płynie nie ma rozwiązań są w Tobie. To forum nie na dialogi. A dużo wiem. Wróciłem po roku, pół roku temu. Pamietam. Ale mój stan widać aż nadto. Wszystkim to pomogło. Ce la vie cotidien, fantastic (przepraszam za ewentualne błędy) Mogę Ci opowiedzieć, ale rad nie oczekuj. Nie patrz w piwo bo wtedy opuszczasz głowę.

Kciuki
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


in vitro nadia

Doceniam ten kolor Janku. Dziękuję i pozdrawiam.
Opublikowano

Eugi,
Jak czytam ten wiersz i porównuję do tego co pisałeś kiedy zawitałem na tym forum , to czuję że przeszedłeś drogę jak z Moskwy do Paryża... Wiersz biały chyba jest dla Ciebie dużo lepszą formą niż rymowane, x-zgłoskowe liryki. Pomyśl, czy wiersza o matce nie przerobić w ten sposób. Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Przeszedłem drogę pod okiem Mistrza, ale jeszcze daleka mnie czeka, bo wymagający. Mamy wolę nie poruszać w grobie, niech spoczywa w pokoju wiecznym. Dziękuję za przyjacielskie odwiedziny. Eugi.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew   Czyta się to jak spacer przez wspomnienie - każdy obraz zatrzymuje na chwilę, ale nie zatrzymuje czasu. Piękne.  Bardzo lubię akacje :)   Ale też i wakacje. :)  Pozdrawiam. 
    • @beta_b   Życzę, abyś szła łagodnie przed siebie. Niech duch posłucha i pozwoli Ci po prostu odpocząć w tym spokoju. Wszystkiego najlepszego!
    • @Leszek Piotr Laskowski   "Czy z pustym żołądkiem twoje życie widziane też by nie zaczęło na wartości upadać?" - to ciekawe pytanie. Trafnie pokazujesz, że wiele "wielkich teorii" rodzi się w komfortowych warunkach, a prawdziwe rozumienie życia przychodzi dopiero przez jego pełne doświadczenie - z biedą, stratą i lękiem.
    • Marzenie   uwolnić się porozrywać pajęczyny rozdrapać niech krew płynie niech trzaska niech w wodę się zamienia albo w wino jak ten wiersz niech parzy w oczy kłuje z korzeniami wyrywa złe myśli w błękit nieba zamienia  
    • @Łukasz Jurczyk   Napisałeś bardzo uniwersalnie - to studium psychiki żołnierza. Czy ten fragment to pokłosie buntu w Opis? Aleksander pozwolił najstarszym i rannym żołnierzom wrócić do domu, co wywołało bunt reszty armii. Niezależnie od kontekstu historycznego, ukazany jest tu dramat żołnierza - każdego, i jest on od stuleci podobny. Okazuje się, że wybór jest trudniejszy niż rozkaz, bo wolna wola paraliżuje go - poza armią jest nikim. Słowa „w ciszy nie umiem spać” oraz ucieczka przed ciszą - to opis syndromu stresu pourazowego (PTSD). Żołnierze wybierają dalszą walkę, bo zatrzymanie się oznaczałoby konfrontację z własnymi demonami.   Bardzo ciekawe jest porównanie miłości króla do uczucia, jakim wojownik darzy „swój stary nóż”. To miłość do użytecznego narzędzia. Żołnierze zdają sobie sprawę z własnego uprzedmiotowienia, a jednak to akceptują. Wojna kradnie młodość -biologicznie ci żołnierze są jeszcze nie najstarsi, ale mentalnie są starcami. Ich serca zamieniły się w "żelazo" - stwardniały, pozbawiając ich miękkich, ludzkich odruchów. Psychologiczny, aktualny i świetny tekst! Wolność rodzi strach, Łatwiej podnieść znów włócznię. Młodzi a już starzy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...