początki

[BatOOn 2142]

niewiele piszę - niewiele umiem - dlatego proszę o poprawki i sugestie.



Obojetny na milosc, obojetny za zlosc
obojetny na wszelkie akty desperacji,
uciekam od swiata, uciekam przed swiatlem,
ktore oslepia, ktore nadaje sens po czym go odbiera..
Trace wszystko, zatracam siebie.
Umieram i rodze sie na nowo,
rodze sie zlym, rodze sie nienawistnym..
Uklekne tylko raz,
tylko jedna chwila mnie do tego zmusi.
Przedsmiertnie wyznam wszystkie namiastki uniesien,
wyznam jako grzechy, wyznam ostatecznie.
bo przez dobro czuje bol,
bo przez nadzieje upadam.
Teraz powstane raz, powstane i odejde.
Swoja sciezka samotna, swoja jedyna.
Wykreuje swoj swiat,
nadam slowom nowy sens.
Odbiore ostrzu moc zadawaia cierpien
odbiore wszystkim sile milosci.
By zyli szczesliwi, bez porownania z euforią.
By zyli do konca, tak, jak ja bede
bez leku przed dobrem,
z siłą nienawiści
każdy pokrzepi w sobie nadzieję
by umrzeć z uśmiechem
by umrzec dla wartości
dla tego w co wierzę
i choć żadne dobro nie trwa wiecznie
i choć wszystko ma swój kres.
wykorzystaj swe życie
bo ono jedynym jest...

[Don_Cornellos]

Skoro niewiele umiem, to przynajmniej, robię co mogę!
Zawsze pamiętam o tym, że nie tylko krowy ogonki mają.
No i że po kropce, wszystkie zdania z dużej litery się zaczynają.

Tyle wierszykiem na wiersz.
Pozdrawiam serdecznie

[MARCEPAN 30]

Wierszokleta zaraz Ci powie, że w poezji obowiazuje dowolność i autor tak chciał nabazgrać, to tak nabazgrał. I jeszcze Ci doda, że się nie znasz, że jesteś impertynencki i chamski.

[Magda_Tara]

no i znowu nie ta kategoria!
do poezji z tym!
:))