Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ideał...
Czym jest ideał...
Wieczne sczęście?
Piekło w niebie,
Nie zaznany ból,
Nie pozwala zaakceptować radości,
Brak ciemności,
To brak chwały światła,
Brak przeciwieństwa,
To śmierć przez odrzucenie.

Mamy idealny świat,
W którym ogień piekelny koi rany,
A niebiańskie obłoki,
Pozwalają nam przypomnieć sobie o szczęściu...
Słodkim, unikalnym szczęściu...

No, może gdyby swych myśli nie przypłacać rumieńcem,
I nie słyszeć powoli gasnących krzyków odpływania...
----------------------------------------------------------------------------------------------
Jest to mój pierwszy opublikowany wiersz. Nie uważam się za dobrego poetę, a nawet bym posunął się do stwierdzenia, że jestem beznadziejny... No, ale może nauczę się czegoś nowego na tym forum. Proszę o szczere komentarze...

Opublikowano

"gdyby swych myśli nie przypłacać rumieńcem"- podoba mi sie to stwierdzenie. Wiersza niestety ocenic nie moge.. Jestem w takiej samej sytuacji. Zycze wytrwalosci i pozdrawiam.

Opublikowano

proszę pisać o bardziej codziennych rzeczach
zamiast tych "ości"
"radości", "ciemności"

jest dużo innych słów na wyrażenie pięknych myśli
proszę poszukać własnych miast wyrażać się
pseudopoetycko

życzę wytrwałości w pracy nad tekstami

pozdrawiam

Opublikowano

"Radości" "ciemności" i wszelkie inne "ości" są niewątpliwie rzeczami codziennnymi, ale zapewne chciałaś przekazać aby skupić się także na rzeczach bardziej przyziemnych. Muszę Ci przyznać rację... tak postaram się postąpić. Dziękuję

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Notujemy wspomnienia    I szukamy ucieczki  Ukojenia    Od tego całego znoju   Bo tak bardzo  Pragniemy spokoju    W tym świecie  Z miliona obrazków    Ale te obrazki  Nie były nigdy prawdziwe     
    • Każdy się o moje nogi podtyka, w proch się zamienia i nagle gdzieś znika I nie wiadomo czy Diabła za rogi, Boga za nogi, czy też brzytwy się chwyta Zapewne nie będe znał odpowiedzi, ale szanuję, że akurat mnie o to pytasz W świecie, w którym jedni są spragnieni, a drudzy się topią warto umieć pływać.   Jeśli nie zaśmiałeś się ze swojego żartu to znaczy, że był on słaby Wiem, że chciałbyś być synem koleżanki twojej mamy, bo to pies na baby Obserwuje ludzi w moim wieku, w ciągłym biegu, ciągle na mieście kebaby  Na sali zajęte kanapy, dobierając się w pary, organizują do kina wypady   Nie mam odwagi ani siły by cokolwiek tu zmieniać Mogę w spokoju czekać lub jedynie w kółko narzekać Nie poszedłem do Mam talent, bo go nie mam a gdybym kiedyś zmienił zdanie to najpewniej bym przegrał.
    • W swojej ciemności mam wtórną twarz I każdy niepewny krok pozbawia mnie tchu  Tak chciałabym móc wychylić się  Poza krawędź luster poza krawędź drzwi  Lecz między nami powiem nic nie jest po staremu  Mam w sobie okruchy otuchy  A mową odsłaniam się niby lilie tulipany  A mową podlewam swój cień w upale Dopiero kiedy mrużę powieki   Wszystko wydaje się podobne  Pozbawione prawdy  Najchętniej więc otwieram oczy  Niechaj ciemność mnie tak nie tuli   Nie chcę umrzeć w objęciach życia  Splamionego czarnym tuszem omotania   Owijam się w kokon modlitwy łez  Udając liść, suchy jak zwój  Bez podsłuchiwań pająka       
    • @Anex to piękny I prawdziwy wiersz. Fajna forma I treść,  która zostaje Urzeklo mnie tu " wciąż ide dalej przez zycia krag " To slowa, które przynoszą rozwiazanie .. Pozdrawiam
    • @Berenika97 Chmury to cud natury. :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...