wyznanie...

[anna pęzik]

miłość-życia tajemnica,
jednych zasmuca,innych zachwyca.
wielkie świata udziwnienie
miłość choć piękna,wprawia w cierpienie.
dwa serca po świecie gdzieś poniewiera
jak kość niezgody ludzi rozdziela.
dziwne są słowa które miłość głosi,
a z nią nadzieja co góry przenosi.
jak więc zrozumieć jej wielkie przesłanie,
wybuch to zmysłów czy tylko wyznanie?
bo miłość szczera serce rozpiera,
a ta fałszywa tylko rozbiera...

[Judyt]

czytałam, J. serdecznie

[a._mrozinski]

Fajne zakończenie, ale naprawdę trzeba mieć wiele samozaparcia, żeby do niego dotrzeć. Właściwie już po drugim wersie nie ma się ochoty czytać dalej - banał na banale, sto razy odgrzewany kotlet. Miłość naprawdę nie zasłużyła sobie na takie teksty.

Arek

[bruno seping]

życzę ci, żeby twoje wiersze były tak dobre jak komentarz arka.

pzdr:)

[Nata_Kruk]

Anno... Arek i bruno mają rację... ale nie zrażaj się. Pierwsze wiersze pozostawiają niekiedy wiele do życzenia i uwierz mi, wielu z nas tu piszących, pewnie uśmiecha się z nutką ironii do swoich pierwszych prób pisania. Staraj się dużo czytać... sama zobaczysz, że będzie lepiej... :)
Pozdrawiam.