wodnisko

[Rafal Bielan Wierzbicki]

Pora burzowa. Okna zawieszone poza
bryłą domu. Zużyte opakowania po
dozownikach z programem słonecznym.
Kamienie nagłaśniają szumy.

Z pojemnika na odpady wyciągasz ostatnie
wodoodporne słowo, zawijasz w foliową
gazetę, w kopertę ze znakiem wodnym.
W Wiedniu hodują suche piętra.

Mamy kilka wiader, wahadełko,
akwalung do nurkowania w wannie,
niezatapialne banknoty odlane
z chińskich foremek. Nic, czego
można by żałować. Segmenty ścian
mrugają jak kolorofon.

Może gdy przemokną nam sny
zaczniemy wypowiadać je na głos,
szukać innych linii brzegowych,
nieregularnie połączonych w splot
wyobrażeń Hundertwassera.

[Monika_Gromala]

Panie Rafale, Wiedeń jest bliskim mej duszy miastem, doceniam użycie jego "elementów" w wierszu, w którym wszystko moknie w oczach. Jednak sam utwór jest suchy - momentami stylistycznie monotonny: cała pierwsza strofa.
Dwie ostatnie czytałam z przyjemnością: właściwie od słów - "W Wiedniu hodują suche piętra".

Dwa na dwa, ufam, że kolejne będą w całości przyjemnością dla czytelnika.

[JacekSojan]

czy nie dałoby się zamiast nazwiska Hunde....podać w jakiś przystępny a poetycki sposób owo wybrażenie Hunde....?
podobnie zupełnie martwym terminem i głuchym jest zdanie: "zużyte opakowania po dozownikach z programem słoneczny"...o co tu k...a idzie? jakieś rebusy dla wtajemniczonych?
a gdzie zasada uniwersalności pozwalająca każdemu uczestniczyć w języku poetyckim? po co ten hermetyzm? dla samego autosplendoru?
mam czytać ze słownikiem Kopalińskiego a z encyklopedią w drugiej ręce? a gdzie zasada maksymalnej komunikatywności?
no to już widzę astronomiczne parseki jakiegoś amatora astronomii który swoimi terminami będzie chciał zabłysnąć w poezji...
chyba nie tędy droga;
i jak Monika słusznie zauważyła: od "Wiednia..." zaczyna się żeglowanie, wcześniej jest wytrzeszcz i szczękościsk...
J.S

[Rafal Bielan Wierzbicki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taki język. A zasada komunikatywności - no cóż, pracuję nad tym - wierz mi. Poza tym po co takie rozdrażnienie Jacku, przecież nikt Cię nie zmusza do penetrowania tekstu ze słownikiem w ręku - wystarczy kuzyn Googel. Myślę, że te domy Hundertwassera nie są aż tak mało znane w obszarze ogólnej wiedzy. Bywaj zdrów.

[Messalin_Nagietka]

no ładnie cóś tu się rozwija
bez kazania a wpada się w wiersz jak
w wodę - a tak, w któryms wersie tejże za dużo
MN

[MARIUSZ RAKOSKI]

Trzy strofy, poczynając od pierwszej, wywalić, zostawić ostatnią, czyli poezję.

Reszta niestety przegadana, opisy nienaturalne, banalne i naciągane... nawet w prozie

trąciłoby fałszem, niedowierzaniem i zakłamaniem... nie wierzę takiemu opisowi, poza

tym nic nie wnosi... i to udziwnione słownictwo: poezja jest (m.in.) wyławianiem piękna z

prostych słów, a nie dowodem na wysoki iloraz inteligencji.

Słabo.

[anton]

Może gdy przemokną nam sny
zaczniemy wypowiadać je na głos,
szukać innych linii brzegowych,
nieregularnie połączonych w splot
wyobrażeń Hundertwassera.

[Rafal Bielan Wierzbicki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pisz sobie zgodnie ze swoją wrażliwością, twórz przykazania poprawnej liryki, zachwycaj się swoimi wytworami, broń ich z zapałem, przekonuj innych do swoich racji (dobrze Ci to idzie swoją drogą) kup sobie paczkę dropsów a mi pozwól bredzić i kłamać po swojemu... w ramach swoich miernych umiejętności... i rozwiązywać zadania z Mensy. Pozdrawiam Cię