Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wychodzi z głowy bez pozwolenia
jak pasażer który nigdy nie płaci i żyje
w rozdzielni sprzętu awaryjnego czuć drżenie ziemi
oddechem idei kałuża smrodu
wierci tunele światopoglądu
ciężkiego i czerstwego od wrażliwości

z daleka przyglądam się owocowaniu słów
których nie mówią moje usta
stygną na dzielnicach ciał kobiet
wsiąkam w nie co noc
a ty przyglądasz się z parapetu
na plagę istot zaciągasz zasłonę

idź sobie
pozwól że dokończę się własnoręcznie

Opublikowano

Jak dla mnie z puentą o samogwałcie, niekoniecznie cielesnym. Jest takie powiedzenie ludyczne: jeśli wejdziesz między wrony, to kracz jak i one. Peel wyraźnie dystansuje się od takiej postawy. Wiersz jak zwykle u Pana Białego - zwyczajnie dobry i do przemyśleń czytelnika. Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wrócisz?
a parapet taki wąski;)
dzięki za bycie

parapet mieści monitor
ja się gapię na... via monitor
tyle
proszę za bycie
:)
no tak monitor

- a co dziś u ciebie?
- monitor
- to znaczy że dobry wiersz?
- monitor
- też cię lubię
- monitor

to taki żarcik, na staropolska zabawę, pamiętasz;)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



pamiętam :P
- a co dziś u mnie? odpowiem później
- ?
- to znaczy że dobry wiersz, skoro tracę oddech - nie poganiaj mnie :P
- ?
- wiesz przecież, nie będę się powtarzać
- ?
- wrócę
:))
Opublikowano

dobry wiersz, aczkolwiek zawsze mnie zastanawia
dlaczego ludzie wolą pisać o tym więcej co złe\
tak samo wolą zawsze zle wiadomości/patrzeć na to
co się bardziej nie udaje niż udaje, to taka dygresja
do...i dodałabym, że to nie tylko z głowy, ale przede
wszystkim SERCE człowieka, może być tak zachwaszczone
J. serdecznie Rafale

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
    • Będę taką jaką chce mnie Świat się wykoleja w słownikach Pojedynczych przechodniów Zbiór pusty jest elementem Każdego zbioru ludzkiego też To ja dziś, ogłaszam się tym pustym Dobrze już, biorę to na siebie Jak zbyt słoneczne miejsce w autobusie bez firanek Mkniemy na południe Z tyłu Nocny Kowboj z kumplem Od którego idzie chłód Walczy skubani ze mną o pusty zbiór  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...