dziękuję

[anna_rebajn]

że uczyłaś powagi pierwszego ojcze nasz
krzyżyka na piersiach od lewej do prawej
być wdzięcznym za wszystko każde smutne teraz
i prosić o jutro jak czas na poprawę

za wróbla szarego co kąpie się w piachu
by uśmiech na buzi dzięcięcej ożywał
i ważkę dzięwczynkę tańczącą na płatku
tak cienką że prawie jej wcale nie widać

że jesień chwytałaś gdy spiesząc do zimy
gubiła przy drodze kasztany i liście
z trawników podnosząc - mówiłaś mi - widzisz
i ludzik z kasztanów też kiedyś przeminie

za dziurę w kolanie leczoną dotykiem
więc nawet wspomnienie już o niej nie boli
że patrzeć uczyłaś by więcej coś widzieć
niż to co się mieści w kołysce dwóch dłoni

że uśmiech przychodzi po nocy jak wschody
by głowę podnosić chociaż się upadnie
potem że staruszek także bywa młodym
a miłość choć trudna jest w życiu naprawdę

[Smutek_Jan]

Anno pięknie urzekłaś mnie tym wierszem.

serdecznie pozdr.

[Magda_Tara]

trudno wypowiadać się pod takimi wierszami, dedykowanymi przecież :))

pełen miłości, tęsknoty, wdzięczności, tkliwości.
tylko pozazdrościć talentu i zachwycić się pozostaje
a więc zachwycam się, Anno.
i pozdrawiam.

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się, że urzekłam ;-). Pozdr. anna

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za zachwyt. Wiersz nie do końca jest dedykowany - robi takie wrażenie, ale tak naprawdę tworzy pewien obraz matki złozony z codziennych wydarzeń. Co do talentu - to rzecz sporna ;-( Dla jednych jest dla innych wręcz przeciwnie. Pozdr. ciepło. anna

[M._Krzywak]

Wiersz jest cudny.

Pozdrawiam.

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W takim razie dedykuję Ci tytułu. :-)))

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W takim razie dedykuję Ci tytułu. :-)))

:)))
Mimo to, dalej jest cudny ;)

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W takim razie dedykuję Ci tytułu. :-)))

:)))
Mimo to, dalej jest cudny ;)


Jak to mimo to??? :-))
To jest warsztat - tu się pracuje nad wierszem, więc powinieneś zaproponować co najmniej jedną poprawkę, choćby nawet w tytule. To mobilizowałaoby autora do podjęcia dalszych wysiłków (prze)twórczych.