prolog

[kasia.mała]

nie jestem w słowie ani w milczeniu
antymaterią i tym co na ziemi
nie jestem maszyną ani wiatrem
ty wiesz co mnie w to zmieniło

we wszechświecie jest coś jeszcze
nie co z grzechu dziecięcia

to człowiek
dwie rany
z dobra i zła
nie stworzony z początku
z chaosu

wybrany
nienazwany

księżyc wchodzi w okiennice
dzień będzie

potem słowa
kontekst nieurwany

dlatego powstała kara
to twoja praca nie będzie
miała końca
aż do

[wanesa_ciska]

jakaś syzyfowa ta praca mi się widzi ,,,pozdrawiam

[kasia.mała]

Dziękuję za wstąpienie Wanesso, są przypadki jak okoliczności złożone, które wystarczy zrozumieć i są też takie których zrozumieć nie było sposobu i na te ostatnie wymienione sił
dawno zabrakło i to b.smutne jednak prawdziwe. Moim krótkim zdaniem się wyrażę
z odrobiną nadziei, że nie będzie trzeba bo się ocknie, że coś nie tak.
To tak tylko na przykładzie wierszyka i pojmowania obecnego wszechstanu rzeczy.
pozdrawiam kasia.

[wanesa_ciska]

Mam nadzieję że w porę to się stanie ,znaczy nie za póżno ,,,powodzenia

[kasia.mała]

Dzięki za powodzenia, też mam coś tam z nadziei.
pozdrawiam

[Fly Elika]

Przez wiersz przewija sie dobra myśl zakończona jakąś racjonalną opcją
w puencie jak fancie. Nie chcę żartować zbytnio na te tematy, ale mam odczucie
że autorstwo pismo nosem jest w pewnym stopniu zamierzone, na zasadzie
powtarzalności losu i temu podobnym śłużącym zdarzeniom. I nic nie pozostaje
bez echa.
Pozdrawiam

[kasia.mała]

eee no nie jest aż tak źle czy dobrze
jak zwykle dziękuję za koment

pozdrawiam Kasia