Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Potok czasu

Irmina Osińska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Irmina Osińska

Irmina Osińska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Płaszcz ulotności okrył myśli cieniem,
Wpisał je w strony odległej epoki,
Więc pozostały już tylko wspomnieniem,
Bywa że pamięć rozjaśnia jej mroki.
Akcentem nostalgi znaczy próżne słowa,
Które gdzieś błądzą w obszarach niebytu,
I rezonują w duszy wciąż od nowa,
Smakiem goryczy,barwami zachwytu.

Serce wciąż bije rytmem nieodmiennym,
Choć inną melodię czas na nim wymusza,
Zamglone oczy gubią blask płomienny,
I coraz częściej wiatr je z łez osusza.
Dróg zapomnianych nikt już nie odwiedza,
Codzienność innymi sobie spaceruje,
Co było wspólne podzieliła miedza,
Cisza milczenim obrazy maluje.

Zbłąkany Anioł zniża swój lot czasem,
Wraca pamięcią do dni co mineły,
Zgaszony błękit przestał lśnić atłasem,
Złote promienie w mroku utonęły.
Siada na chwilę pod przydrożnym drzewem,
W zadumie śledzi potok przemijania,
Co źródłem czasu łączy ziemię z niebem,
Skrywając w swych nurtach tajemne przesłania.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Witalisa
      Tercyna de Leiria

      Przez Witalisa · Opublikowano

      @Charismafilos – tajemniczość tkwi też w obcym brzmieniu; mnie się uczepił Rei Lavrador – w tym wierszu wystąpił w polskiej wersji (Król Rolnik), ale w następnym "zagrał" w przeróbce szanty.
    • Poet Ka
      magiczna kanciapa

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @bronmus45 to może jednak o Pradze lub Liz? Któraś z tych dwóch? @bronmus45 i już następnym razem sama może spróbuję... @bronmus45 jeszcze np. to:   Schrödingerowie   Wrzucam kamyki do twego ogródka. Wrzucasz kamyki do mego ogródka.   A one są i nie ma ich.   Kot biega tu, kot biega tam. Raz go nie ma, raz jest.   Nie mówię wprost, nie mówisz wprost.   Bo kiedy powiem wprost, bo kiedy powiesz wprost –   to ogródka nie ma, to nie ma kamyków, to nie ma ciebie, to nie ma mnie.   I kota nie ma. @bronmus45 lub to:   spazieren gehen   jak za dawnych lat chodźmy na spacer zabierzmy peleryny cytrynowe i kalosze   niech nas miną jodły i przydrożne topole tak po kamiennej kostce w szkocką kratę   brąz szarość srebro i czerń – mżawka i wiatr wokół pusto i nie strach tweedowe płaszcze   spódnice midi – dzisiaj my, razem: kochankowie i przyjaciele, kiedy skończy się system   rzeczy politycznej, nie poznamy się na ulicy nie przywitają się nasze buty, biodra i parasole   jak śpiewała Marlena: spazieren gehen oczy będą patrzeć już w inną stronę   (ostatnia zwrotkę jako refren) @bronmus45 lub to:   milczenie    prawdę o wrażeniach  zamykam w wierszach prawdę o wspomnieniach zamykam w fotografii prawdę o kolorach  zamykam w obrazach prawdę o kształtach zamykam w szkicach prawdę o miłości  zamykam w spojrzeniu prawdę o tęsknocie zamykam w łkaniu  prawdę o prawdach zamykam w pobłażaniu prawdę o swoim życiu zamykam w milczeniu  ze względu na nasycenie    prawdą  
    • Witalisa
      Wingedheart

      Przez Witalisa · Opublikowano

      @Charismafilos – popularna (zapożyczona ze wschodu – na wzór np. sowchozu) w słusznie minionych czasach metoda tworzenia skrótowców (pojechałam po wymienionych skrzydlaczach

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      )
    • Poet Ka
      Winylem na Pragie

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @karenka dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • hehehehe
      A pana do Pawła H.

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Na róży sam Asyż. Uran

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...