Alter-reality

[Paulina Santus]

Oddech Twój zapętlony w moim,
ostyga i paruje,
niczym kocioł najgorętszych pragnień.
Mało nam tego skończenia.
Mało nam komórkowego przenikania.
Skamlemy o więcej,
aż do bólu nieskrywanego
przecierającego kręte ścieżki na ciałach tak niedoskonałych,
acz odurzających.
Jestem,
ale czy będę?
Zajrzyj przez własną wnękę tkliwości.
Znajdziesz tam pozostałość po mnie –
pragnienie natrętne, by podążyć za mną.
Czekam, Kochany.

[Monika_Gromala]

Pani Paulino, przykro mi, ale większość fraz jest tandetna.

Liczę na coś lepszego w przyszłości
Pozdrawiam

[Paulina Santus]

Hmm...Prawdę powiedziawszy teraz żałuję, że podzieliłam się tym wierszem. Była to nieprzemyślana decyzja. Rzadko piszę w takiej tematyce, tematyce intymnej. Miałam po prostu potrzebę napisania go, nie odbieram go jako tandetnego (staram się unikać tandety, z różnym skutkiem), po prostu naładowanego emocjami.
Dziękuję za komentarz!

[Monika_Gromala]

W takim razie będzie mi miło przeczytać coś z przysłowiowej "innej beczki" ;)

Czekam!

[klubo]

Mnie się podoba- chociaż jest zbyt osobisty- ja trochę bym go przerobiła- spójrz



Oddech zapętlony w moim,
paruje,
niczym kocioł
Mało nam
pragniemy więcej,
aż do bólu
odurzającego
Jestem,
ale czy będę?


pozdrawiam

[Dorota_Jabłońska]

bez interpunkcji, dużych literek, rozgadania:)
pozwól pomyśleć, domyślić... :))
Ogólnie biorąc ciekawie. Powodzenia :)

[Kikus Dzikus]

Dokładnie! Wiersz jest ciekawy. Dobrze się Paulina zapowiada. Dawaj dalej!:)
Interpunkcja - przeszkadza.
pzdr