Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

widzisz,

spłaszczony pod moim kolanem,
jak rozgniatam przeszłość na amnezję?
wpinam w twarz nie łzy – pineski,
rozszczepiam oddech przed użyciem słowa?

widzisz?

nic nie widzisz.

zaprowadzę cię do szczęścia. gdzie największe szczęście, mów



oto wielki napis nad bramą
sex macht frei

widzisz?

zaprowadzę cię do cierpienia. gdzie największe cierpienie, mów



oto cud zbawienia. wielkie szczęście dla milionów.
trzy osoby na krzyż
widzisz?


nic nie widzisz.


wstrzyknę ci całą prawdę
z precyzją łucznika w napięciu,
igłą co roznieci burzę,
prężnym ruchem tłoka

i zobaczysz

wreszcie

w zachwyceniu

ostatni błysk
w ostatnim błysku

Opublikowano

co znaczy tytuł? jeśli łaska wyjaśnij
pierwsza chaotyczna, ale to wina atomu zapewne i szalejących protonów i elektronów
nie mogę rozgryźć między kim jest dialog, czy między ludzki czy wewnętrzny
w finale uszło powietrze, niestety, "oko" i to nieszczęsne "oko"
ale zaciekawił budową
pozdrawiam
r

Opublikowano

łamiesz nietykalne zdawałoby się - wiersz zmusza do myślenia- to jego mocna strona- ten atom w pierwszej mi nie pasuje chyba że do rozszczepiania chociaż ten błysk z końca wiersza oślepia jak bomba atomowa- pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



avadon to taki pan anioł, co niszczy świat, gdy przyjdzie na niego pora. jako że się naoglądałem na youtubie wybuchów nuklerarnych to mnie w nocy avadon złapał za ryj i zaczął zadawac pytania... heh. rano miałem tak apokaliptyczny nastrój, że wygrzebałem ze snu tę gadkę i oto proszę - powstał pseudo wierszyk:)

atom usunąłem - niech sobie avadon rozszczepia słowo - "na początku było słowo, a słowo było u boga, i bogiem było słowo"

oko usunąłem - hehe niech tam będzie rym niedopowiedziany. jak ktoś z rozpędu przeczyta tę końcówkę to i tak "błysku oka" mu wyjdzie:)

pzdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • raz Szewczyk Dratewka co smoka pokonał objazdu galaktyki na rydawnie dokonał   Proxima Centuri jest blisko lecz inne gwiazdy daleko towarzysz Lenin więc rybki łowił nad wierną rzeką!   a na kogo wypadnie  to na tego bęc! grawilotem więc ładnie pokonuję kręt... azali....prawa termodynamiki są nieubłagane!
    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...