Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Chcę Cie zranić jak Ty zraniłeś mnie
Chcę podeptać i zniszczyć wszystko to co w Tobie dobre
Chcę zetrzeć z Twojej twarzy ten przekorny uśmiech
Piękny uśmiech
Chcę wydrapać Ci oczy
w których zawsze czaił się chochlik ironii
niezwykle ciepłe i mądre oczy

Chcę wyrzucić z pamięci wszystkie Twoje słowa
Ty przecież jesteś taki elokwentny
lecz wówczas musiała bym nazywać je od nowa
a ja mam w głowie tylko mętlik


Chciała bym Cię po prostu zniszczyć
i pewnie zrobiła bym to

gdybyś wciąż nie był mi tak bliski

Opublikowano

nie zniszczysz nigdy kogoś tak bliskiego ;] nalezy odejść przystanąć odwrócić się popatrzeć uśmiechnąć i iść

pozdrawiam andrejch ;]

piękny wiersz spodobał mi się bardzi ;p

Opublikowano

Chciałbym być adresatem takiego wyznania miłosnego, zresztą, kto nie chciałby być. Trochę dziwna rzecz z tym wierszem, bo na pierwszy rzut, na pierwsze wejrzenie, wiersz ten wydaje się mniej interesujący niż jest w rzeczywistości. Ale po chwili zadumy dociera, że to, co takie życiowe, takie z serca i takie z wątroby, że się wydaje wręcz naiwne, jest najwłaściwszym w takiej sytuacji wyznaniem. No i ten wiersz nawiązuje do…, tj. porusza temat, który już wielokrotnie był ukazywany i to w słynnych wierszach, na czele ze słynnym wierszem Urszuli Kozioł (który rozpoczyna się słowami „Jesteś za blisko / za naocznie jesteś…”. Ale to dodaje temu wierszowi tylko wartości, bo autorka całkowicie po swojemu przedstawiła sytuację vel wyznanie vel wyrzut... No i w tym wierszu najmocniej jest zaakcentowany wątek zazdrości i zemsty, ale co to za zazdrość i co to za zemsta?! Jakże słodka taka zazdrość i słodka taka zemsta, przynajmniej dla tego, do kogo są adresowane te słowa wierszem; pięknym więc, nie tylko na swój sposób, wierszem.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...