Coraz dalej do nieba

[2em]

Coraz dalej mi do nieba, coraz dalej
Chociaż ptakom jakby lepiej tam
Ja wciąż rzeką ludzi z rany świata
Płynę obracając prawdę w kłam

Coraz dalej mi do nieba, coraz dalej
Chociaż gwiazdy bardzo kuszą tak
A ja niczym ślepiec w środku dnia
Potykam się o źdźbła, bo wiary brak

Coraz dalej mi do nieba, coraz dalej
Choć Twa pieśń w mym sercu brzmi
To ja w snach swych ludzkich tylko
O tym niebie coraz bliżej będę śnił.

[Witold Marek]

Ostatni wers drugiej zwrotki - spore potknięcie rytmiczne; ale jeśli to miało byc celowe, obrazujące - przepraszam (choć byłby to może zbyt duże, zbyt ostentacyjne odstępstwo od konwencji wiersza).

Plus za konsekwencję. Trochę to liryka piosenkowo-turystyczna - ale tak powie ktoś bardziej cięty na tego typu utwory, a ja nie jestem. Ogólnie biorąc podoba mi się, ale rzeczywiście tekst ten brzmiałby może pełniej, wyraziściej z muzyką, a i dosadne rymy nie drażniłyby. "Rzeka ludzi" z "rany świata"... - hmm, pierwszy przeczytany w tym tygodniu wiersz, poważne tony we mnie obudził.

Pozdrawiam.

[Piotr Sanocki]

Mnóstwo błędów:
z początku brzydkie powtórzenie: "coraz dalej".
w drugim wersie zakończenie "tam". Fatalny rym: "tam" - "kłam".
Druga zwrotka cała jest jakaś dziwna :)
W trzeciej zwrotce już inna rytmika, i nielogiczne zdanie: "coraz bliżej będę śnił" - wiem o co Ci chodziło, ale to zdanie jest niepoprawne - kształtowane na siłę pod rym...

Przydałoby się temu wierszowi kilka poprawek ;)

Pozdrawiam serdecznie