Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na moim torsie twoie ciepłe dłonie
słodycz w spomnieniach powraca
gorycz dzisiejszego dnia
moie życie dogury nogami wywraca
świat dlamnie stoi na głowie
zapewne nie jeden tak powie
aby ciągle wirowało mu w głowie
gdy wszystko w okół mnie wiruie
brzydota tego świata
nie dominuje

Opublikowano

Waldku, hehehe... wybacz ale wciąż przeze mnie przebija ten liryk. No no... czy byłeś rodzynkiem w czekoladzie tego forum... hmmm :-). Znam prawdziwe rodzynki. Może myślę o poszczególnych wierszach, ale - zapierające dech. Piękno, niemal nieskażone. Na pewno Twój komentarz trochę się pokrywa z moim odczuciem.

Drogi Kuki,

Kiedy zaczynasz TORSEM i oplatasz go taką konwencją, to już mi się ciepło trochę robi, ale to odczucie pokrywa się również z mdłością. Pięknie to dopełniasz "słodyczami" i serią cudnie brzmiących neologizmów, jednak neologizmów FORMY. Gratuluję. Możemy stwierdzić, że odkrywca. Popieram takie zachowania, ale... pod warunkiem pełnej kontroli, której Tobie Totalnie brakuje. Inaczej. Dużo błędów... nie powiem, czasem i mi się to przytrafi, ale na ogół sprawdzam pisownię wyrazów, co do których nie jestem pewien. Dużo tego jest. Dlaczego Ty pozwalasz sobie na taką nonszalancję? Coś masz do powiedzenia, ale przerasta Cię złożoność Twoich myśli, ponieważ nie umiesz jej sprostać swoim warsztatem. Zacznij więc od mojej wskazówki. Myśl prościej.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @leszek piotr laskowski piękne nawiązanie do J.Brzechwy.
    • W końcu przychodzi dzień, kiedy otwierasz oczy. Stoisz z boku jak cień, patrzysz, jak los się toczy... W głowie natrętna myśl – jak smutne ten ktoś ma życie. Na zewnątrz niby OK, a dusza płacze skrycie. Miotasz się, nie wiesz, co począć: czy pomóc do głosu dojść duszy? Czy zamknąć oczy, odpocząć, spróbować znów ból zagłuszyć... I chciałoby się tym cieniem zostać, nie czuć, nie cierpieć, nie dusić... Z tej matni w końcu wydostać i losu więcej nie kusić... Ten jeden, ostatni raz oczy zamykasz znowu. To jeszcze nie ten czas...  
    • @Maya. Powstało to z wylosowanymi słowami: konik, akordeon, moneta i obraz 
    • Usta trzymają strukturę Jej postaci białe liczne Wirują w piersi o pierwszeństwo Walczą wściekłe zdziry, małe dziwki Słodkie kochanki i te dobre dobre Dziewczyny
    • Spokój. Co to jest spokój? Gdzie możemy go znaleźć? Dużo ludzi szuka go, dąży do odnalezienia, ale on się ukrywa. Szukają go w obrazach, w utworach, w filmach i może niektórzy go tam znajdą,   Ale przecież nie jesteśmy tacy sami. Nikt nie jest taki sam.   Ludzie mogą znajdować spokój i stan odpoczynku w momentach  np.Wspomnieniach.   Wspominanie o dawnych czasach, gdy w tle naszego życia leciała spokojna muzyka grana na akordeonie, Gdy na pastwiskach biegały koniki, ptaszki ćwierkały, a ludzie byli mniej spięci.   Teraz w świecie całego biegania, spieszenia się wszędzie, ludzie oddali by dużo , a może i nawet wszystko. Każdą Monetę, Każdą Rzecz tylko by uciec od napięcia które czują na codzień. Uciekają od współczesnego świata gdzie na porządku dziennym jest mało dobra. Uciekają do młodych lat. Lat bez zobowiązań i bez stresu przed każdym następnym krokiem. Uciekają do Spokoju.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...