Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Konik, raut; repertuar kin Ok'.

_Marianna_

Przez _Marianna_
w Palindromy

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Dariusz Sokołowski
      Piosenka

      Przez Dariusz Sokołowski · Opublikowano

      A.M.   Co znaczy ta melodia? Nie wiem, mnie nie pytaj. Nie rozumiem, co mówi, jak do mnie przychodzi. Wiem, że rytm z sobą niesie, zacięcie do życia, tak ważny mi, tak bliski, tak bardzo mi drogi. Kiedy nucę jej dźwięki, odkrywam, że jestem nie ten sam, ale inny – zwiewny w każdym słowie. Więc ją w sobie układam, uczę się jej treści, która tworzy mnie, zmienia, zestraja na nowo. Słyszę smutek jej nikły, wątpliwą istotę, co jak nić, srebrna linia, wywija się, miota. Słyszę jasność jej tonu, tembr, ciemny niepokój, który więźnie mi w gardle, odbierając słowa.   Może kiedyś się ze mnie wyśpiewa, wyrazi, swoją barwę jak oddech w powietrzu rozniesie – jak ten, którego nigdy nie widziałem twarzy, a głos czuję po skali w harmonii, bezkresie.
    • Wiechu J. K.
      Drewno

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @kasia652 Zabawne, ale raczej nie, ławka to takie krzesło pod błękitnym niebem i tym pochmurnym. Najlepiej siedzieć na ławce z kimś bliskim, bardzo bliskim, a potem wspomnienia budzą tęsknoty. Pozdrawiam :)
    • Berenika97
      Jeśli wierzymy sny się spełniają

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Świetny pomysł - kosmiczna sceneria jako metafora przeznaczenia i miłości to naprawdę odświeżające połączenie! Podoba mi się napięcie między przypadkiem a przeznaczeniem oraz to, jak wielkie litery ("JĄ", "ONA") budują wagę tej chwili. Szczerość w "koniec samotności , koniec wolności" robi wrażenie. Piękna puenta na koniec. Super!
    • Posem
      81#

      Przez Posem · Opublikowano

      Dziś  idę drogą a na niej liście które kruszeją pod naciskiem    tak kruszę się gdy nie widzę słońca które maluje mój dzień   a słońce to taka mała dusza która żyje jak serce pełne nie z braku powietrza lecz z powodu drogi, która jest za zakrętem.   
    • kasia652
      Drewno

      Przez kasia652 · Opublikowano

      @Wiechu J. K. Zabawne jak zwykle drewno z ławki może budzić emocje, kiedy na niej siedział ktoś ważny.   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...